Gmach, w którym teraz się znajduje Wołyńskie Muzeum Krajoznawcze, został wybudowany w latach 1928–1930 według projektu łuckiego architekta Kazimierza Janickiego jako budynek administracyjny Okręgowego Zarządu Terenowego i pełnił tę funkcję do 1939 roku.
Dopiero w związku z reorganizacją zarządu krajowego nazwa instytucji została zmieniona na Wołyński Departament Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolniczych. Pobliskie osiedle nazywano miasteczkiem (kolonią) urzędników; w eleganckich, małych domkach przykrytych, podobnie jak budynek zarządu terenowego, czerwoną dachówką, mieszkali urzędnicy z rodzinami. Za ulicą Wyspiańskiego (później Górną, od 1941 roku – ulicą Horbok, obecnie zabudowa), na zboczu rzeki Sapałaiwka, został założony park z ze ścieżkami dla spaceru – ścieżką zdrowia, resztki której częściowo się zachowały do dziś. Trasy były położone jako warstwy serpentyn; dolne ścieżki z górnymi połączono schodami, mostkami, ścieżki przez stoki obsadzono krzewami i drzewami. Zachowane do dziś największe drzewa w parku pochodzą z początku lat 30. Wzdłuż ścieżek wystawiono ławki.
Po wojnie park nazwano imieniem Klima Woroszyłowa. Wejście do parku ozdobiono rzeźbami, typowymi dla epoki socrealizmu: na masywnych słupkach stały komsomołka ze wsi i komsomolec robotnik (być może – górnik). W parku zainstalowano rzeźbę słonia i Mośki (obecnie słoń pozostał sam); tylko niektórzy wiedzą, że pomysł ten zaczerpnięto ze znanej bajki Iwana Kryłowa Słoń i Mopsik („Ach, Mośka, znać ona silna, czto łajet na słona!”). Powyżej letniego placu dla tańców na kamiennym słupku stał jeleń w postaci skały.
W 1954 roku jeden ze stoków parku – na prawo od mostu przez Sapałaiwkę – został wykorzystany do budowy kolei dla dzieci. Piętrowy od strony rzeki i parterowy od strony ulicy Horbok, oryginalny dom-pałac został dobrze dopasowany do krajobrazu; droga kolejowa dla dzieci ciągnęła się wzdłuż Sapałaiwki i nie psuła parku; stacja kolejowa nazywała się Rosynka. Próbowano zmienić nazwę parku na Park Młodych Kolejarzy, później chcieli nazwać go Komsomolski, jednak zmiana nazw była nie powiodła się.
Pałac Młodzieży Uczniowskiej obejmował część terenu parku i zasłonił go od strony ulicy Chopina. Jeszcze później przy ulicy Górnej (Horbok) zostały wybudowane domki prywatne. Do parku można dojść poprzez przejście pomiędzy gmachami Pałacu Młodzieży Uczniowskiej, ale niestety park traci swoją funkcję – strefy zdrowego i aktywnego wypoczynku. Kolejne płuca miasta zostały porażone obojętnością i brakiem zagospodarowania.
Z historii:
Stanisław Wyspiański (1869–1907) – pisarz polski, artysta, autor sztuk teatralnych. Uczeń Jana Matejki. Studiował sztukę ludową i architekturę Galicji, mistrz grafiki, malarstwa i sztuki teatralno-dekoracyjnej. Autor dramatów historycznych Warszawianka, Legion, Noc Listopadowa, utworów o wymiarze politycznym – Uwolnienie, Akropol. Przyjaźnił się z pisarzem W. Stefanykiem, ukraińskim malarzem – M. Żukiem.
Kliment Woroszyłow (1881–1969) – działacz Partii Komunistycznej i państwa radzieckiego, marszałek Związku Radzieckiego (1935), podwójny Bohater Związku Radzieckiego (1956, 1968), Bohater Pracy Socjalistycznej (1960). W czasie wojny domowej dowodził Piątą Armią Ukraińską, Armią Carycyńską, Dziesiątą Armią, był członkiem Rewolucyjnej Rady Wojskowej Pierwszej Armii Konnej. Przez całe życie zajmował wysokie stanowiska wojskowe i partyjne. Został pochowany na Placu Czerwonym w Moskwie przy Murze Kremlowskim.
Natalia PUSZKAR
