Ocaleni od zapomnienia: Józef Bojanowski
Artykuły

Józef Bojanowski, starszy policjant ze Zdołbunowa, trafił do więzienia NKWD 1 października 1939 r. Poświęcony mu szkic biograficzny jest kontynuacją cyklu artykułów o funkcjonariuszach polskiej Policji Państwowej represjonowanych przez władze radzieckie.

Józef Bojanowski urodził się 7 października 1889 r. w Kotlinach (obecne województwo łódzkie). Jego ojciec Mateusz Bojanowski posiadał 12 ha ziemi. Rodzina mieszkała we własnym domu, prowadziła gospodarstwo rolne. Mateusz zmarł w 1927 r. Z książeczki wojskowej przechowywanej w aktach sprawy karnej dowiadujemy się, że matka Józefa miała na imię Anna. Innych informacji o rodzicach bohatera tego tekstu nie posiadamy.

Wiadomo, że na początku wojny niemiecko-polskiej na terenie Generalnego Gubernatorstwa w Kotlinach mieszkali bracia Józefa: Antoni (44 lata; tutaj i dalej wiek krewnych jest podawany według stanu na grudzień 1939 r.), Marian (42 lata), Ludwik (29 lat) oraz siostry: Maria i Helena. Brat Tadeusz (31 lat) mieszkał w Lublinie, gdzie pracował jako lekarz.

Józef Bojanowski skończył pięć klas szkoły rolniczej.

Od 1915 do 1917 r. przebywał na służbie w wojsku carskim, skąd został zdemobilizowany w stopniu starszego unteroficera.

Służbę w policji polskiej Bojanowski rozpoczął w 1923 r. W 1924 r. awansował na starszego policjanta. Z książeczki wojskowej dowiadujemy się, że pierwszym miejscem jego służby był Ostróg. W kolumnie «W razie ciężkiego wypadku należy uwiadomić: (kogo? Dokładny adres)» odnotowano: m. Ostróg, ul. 3-go Maja, Nr 33 (obecnie jest to ulica Książąt Ostrogskich).

Według stanu na 1939 r. Józef Bojanowski mieszkał w Zdołbunowie przy ulicy Cerkiewnej 6 (dziś również Cerkiewna) razem z żoną Ireną (41 lat). Zawarli małżeństwo w 1908 r. Wychowywali troje dzieci: Henryka (21 lat), Marię (16 lat) i Edwarda (12 lat).

1 października 1939 r. Józef Bojanowski został aresztowany przez Rówieński Powiatowy Oddział NKWD.

Na jedynym przesłuchaniu, które odbyło się 18 grudnia 1939 r., powiedział, że 16 lat przebywał na służbie w policji. Przez ten okres nie zdobył żadnych nagród i nie zna nikogo z policjantów z powiatu rówieńskiego. Spomiędzy swoich kolegów wymienił m.in. Franciszka Kłodosa, Antoniego Kmiecika, Jana Piętkę, Andrzeja Kotlarskiego, Stanisława Leszczyńskiego i in. Śledczy, jak w przypadku przesłuchań innych policjantów, interesował się tajnymi współpracownikami policji. Więzień odpowiedział, że takich osób nie zna.

Na tymże przesłuchaniu Józef Bojanowski przyznał się do winy, że służył w policji polskiej i «prowadził walkę przeciw ruchowi rewolucyjnemu klasy robotniczej i chłopów».

O masowości spraw karnych prowadzonych jednocześnie przez Zarząd NKWD w Obwodzie Rówieńskim, świadczy opracowany przez enkawudzistów standardowy druk aktu oskarżenia, na którym śledczemu pozostawało wpisanie jedynie danych personalnych policjanta oraz stażu pracy w polskiej Policji Państwowej. Zgodnie z tym dokumentem policjantom zarzucano «aktywną działalność przeciw ruchowi rewolucyjnemu, czyli przestępstwa z art. 54–13 KK USRR». Podobny dokument z dnia 24 grudnia 1939 r. zachował się także w sprawie Bojanowskiego. Potwierdzał również to, że śledztwo zostało umorzone, a sprawę przekazano do rozpatrzenia do Kolegium Specjalnego NKWD. Na werdykt tego gremium więzień czekał ponad 17 miesięcy.

Na mocy decyzji Kolegium Specjalnego z dnia 7 czerwca 1941 r. «z powodu aktywnej działalności przeciw ruchowi rewolucyjnemu» Józef Bojanowski został skazany na osiem lat poprawczych obozów pracy.

Karę odbywał w obozie «Karłag». Według postanowienia Prokuratury Obwodu Rówieńskiego z dnia 23 czerwca 1989 r. Józef Bojanowski został uniewinniony.

Dalsze losy bohatera tego tekstu i jego rodziny nie są nam znane.

 Tetiana Samsoniuk

P. S.: Materiały rubryki «Ocaleni od zapomnienia» zostały opracowane przez doktor nauk historycznych Tetianę Samsoniuk na podstawie akt radzieckich organów ścigania przechowywanych w Państwowym Archiwum Obwodu Rówieńskiego, w zbiorach Zarządu KGB Ukraińskiej SRR w Obwodzie Rówieńskim (1919–1957) oraz w Archiwum Zarządu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. Będziemy wdzięczni, jeżeli odezwą się Czytelnicy, krewni lub bliscy bohaterów naszej rubryki, którzy posiadają o nich dodatkowe informacje. 

Powiązane publikacje
Represje wobec wołyńskich Polaków: Podoficer Antoni Paszkowski z Aleksandrii koło Kiwerec
Artykuły
25 kwietnia 1940 roku funkcjonariusze Kiwereckiego Wydziału Rejonowego NKWD aresztowali podoficera Wojska Polskiego Antoniego Paszkowskiego. Przez sześć miesięcy po rozbiorze Polski między Niemcy a ZSRR ukrywał się we wsi Bodziaczów.
01 czerwca 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Właściciel młyna w Torczynie, Piotr Romuald Dąbrowski. Część IІ
Artykuły
W pierwszej części eseju o Piotrze Romualdzie Dąbrowskim opisaliśmy zachowanie aresztowanego podczas przesłuchań. Dziś kontynuujemy ten dramat.
28 kwietnia 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Właściciel młyna w Torczynie Piotr Romuald Dąbrowski. Część I
Artykuły
W ciągu lat badań przeanalizowałem kilkaset spraw karnych osób skazanych na podstawie artykułów politycznych. Wszystkie miały pewne wspólne cechy, podobny przebieg śledztwa. Jednak sprawa Piotra Romualda Dąbrowskiego wywarła na mnie ogromne wrażenie.
02 kwietnia 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Policjant Antoni Witczak
Wydarzenia
Dla sowieckiego «wymiaru sprawiedliwości» zwykła działalność zawodowa mogła być powodem uwięzienia. Na przykład Antoni Witczak został skazany na osiem lat łagrów tylko za to, że był policjantem.
16 marca 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Jerzy Urbański z Chotiaczowa
Wydarzenia
Jerzy Urbański został zatrzymany 23 stycznia 1940 r. na obszarze Włodzimierskiego Oddziału Pogranicznego podczas próby nielegalnego przekroczenia granicy między terenami okupowanymi przez Niemcy oraz ZSRR.
05 marca 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Aktor z Warszawy Wiesław Batorski
Artykuły
O ile w większości spraw karnych aresztowanych Polaków śledczy NKWD fabrykowali zarzuty, o tyle w przypadku Wiesława Batorskiego śledztwo przez długi okres obywało się w ogóle bez nich. W państwie prawa jest to nie do pomyślenia, ale w ZSRR przepisy, jeśli zachodziła taka potrzeba, nie miały najwyższej mocy prawnej.
16 lutego 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Jeńcy Melchior Bała i Stanisław Fijoł
Artykuły
Melchior Bała i Stanisław Fijoł zostali zatrzymani przez żołnierzy Armii Czerwonej podczas próby przekroczenia granicy sowiecko-niemieckiej. Po ucieczce z obozu koncentracyjnego dla jeńców wojennych trafili do sowieckiego więzienia.
03 lutego 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Pracownik banku w Łucku Maksymilian Koryciński
Artykuły
Maksymilian Koryciński, pracownik banku w Łucku, został oskarżony przez NKWD o udział w antysowieckiej organizacji podziemnej. Zbudowawszy własną linię obrony, przetrwał prawie półtoraroczne śledztwo i otrzymał stosunkowo łagodny wyrok: «tylko» pięć lat zesłania.
20 stycznia 2026
Represje wobec wołyńskich Polaków: Kolejarz z Kowla Michał Marian Skuła
Artykuły
Funkcjonariusze NKWD próbowali oskarżyć kowelskiego kolejarza Michała Mariana Skułę o współpracę z polskim wywiadem. Choć nie udało się im tego udowodnić, jednak bohater naszego eseju został skazany na osiem lat łagrów.
06 stycznia 2026