W Dubnie odbyła się uroczystość 150-lecia Cudu Eucharystycznego oraz 25-lecia odzyskania kościoła pw. Św. Jana Nepomucena.
20 maja 2017 r. parafia rzymskokatolicka pw. św. Jana Nepomucena w Dubnie świętowała jubileusz dwóch wielkich zdarzeń z czasów jej istnienia. To 150-lecie Cudu Eucharystycznego oraz 25 rocznica odzyskania budynku kościoła. Zjednoczeni radością i połączeni wspólną modlitwą w świątyni zebrali się nie tylko miejscowi wierni, ale także władze miasta i rejonu. Przybyli również goście z wielu miejscowości diecezji łuckiej. Byli goście z Polski, m.in. z Gniewu, Tczewa, Starogardu Gdańskiego oraz z Pelplina.
Przybyłych gości powitał proboszcz parafii ks. Grzegorz Oważany, podkreślając wkład gości i części wiernych w dzieło remontu świątyni.
Uroczystą liturgię celebrował ordynariusz diecezji łuckiej ks. bp Witalij Skomarowski, koncelebransami byli księża z diecezji łuckiej, lwowskiej, siedleckiej i pelplińskiej. Do wspólnej modlitwy włączyli się duchowni prawosławni i grekokatoliccy.
W kazaniu ks. kanonik Wojciech Wenckowski, delegat biskupa pelplińskiego, nawiązał do liturgii słowa, zwrócił uwagę wiernych na postać Jezusa, który nie przeszedł obojętnie obok głodnych ludzi, ale nakarmił ich chlebem. Taka ofiarna miłość Chrystusa do drugiego człowieka była zawsze wzorem i zadaniem dla całego Kościoła.
Tak i 150 lat temu w Dubnie, podczas rosyjskich represji i prześladowania wiary Bóg, widząc cierpiące serca wiernych, nie przeszedł obojętnie. 5 lutego 1867 r. podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu w monstrancji w czasie nabożeństwa czterdziestogodzinnego wierni zobaczyli promienie, które biły z Hostii, w środku której pojawiła się twarz Chrystusa. Cud trwał do końca nabożeństwa i widzieli go wszyscy przebywający w kościele. Właśnie w ten ciężki czas Zbawiciel nie tylko przyszedł, żeby napełnić serca nadzieją, On pokochał każdego i dał mu siłę i moc życia w ciężki czas prześladowań. Kaznodzieja przypomniał jeszcze jedno ważne wydarzenie z dziejów kościoła: zwrot budynku i podkreślił wielki wkład ks. Grzegorza Oważanego, proboszcza tej parafii, który ostatnie 10 lat życia kapłańskiego poświęcił służbie wiernym w Dubnie, i jego ofiarną pracę przy remoncie świątyni. «Tylko ludzie, których serce jest napełnione miłością Bożą, mogą zmienić oblicze tej ziemi» – tymi słowami ks. kan. Wojciech zakończył homilię.
Nabożeństwo uświetnił śpiewem chór parafii św. Piotra i Pawła w Równem, który również wykonał litanię do Matki Bożej podczas procesji na zakończenie mszy św., a na zakończenie procesji eucharystycznej, dziękując Bogu za Jego nieograniczoną dobroć i miłosierdzie, odśpiewał hymn Te Deum laudamus.
Z ust księdza biskupa Witalija Skomarowskiego spłynęły słowa podziękowania i wdzięczności wobec proboszcza parafii ks. Grzegorza Oważanego za 10 lat pracy w tej parafii i za odnowienie prawie całego budynku kościoła. Ordynariusz diecezji podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do odrodzenia parafii i wspaniałej świątyni. Pokreślił ofiarny wkład diecezji pelplińskiej w Polsce oraz otwartość na potrzeby innych ordynariusza tej diecezji ks. abp. Ryszarda Kasyna i księży.
Ks. proboszcz Grzegorz Oważany opowiedział o nieocenionym wkładzie w dzieło zwrócenia świątyni Marii Bożko, prezes Towarzystwa Kultury Polskiej w Dubnie, która jako dowód wdzięczności otrzymała z rąk bp. Witalija Skomarowskiego Błogosławieństwo Papieskie.
Przedstawiciele władz oraz goście w swych wystąpieniach wyrazili swoją radość z udziału w uroczystości oraz życzyli ks. proboszczowi wielu łask Bożych.
Następnego dnia z okazji wspomnienia liturgicznego świętego Jana Nepomucena członkowie Towarzystwa Kultury Polskiej Dubieńszczyzny i uczniowie Sobotnio-Niedzielnej Szkoły Języka Polskiego wystawili w kościele sztukę teatralną o cudzie ocalenia miasta przed powodzią i odzyskania wiary przez wątpiących dzięki wstawiennictwu świętego.
Mieczysław ŁAZUK
Foto: www.facebook.com/bozkomaria
CZYTAJ TAKŻE:
W POCZAJOWIE, KRZEMIEŃCU I DUBNIE
NA DUBIEŃSZCZYŹNIE UCZCZONO BORYSA WOŹNICKIEGO
