Ukraińscy lekarze interesowali się polską chirurgią rekonstrukcyjną, a polscy lekarze tym, jak ich ukraińscy koledzy, leczą rany oparzeniowe u dzieci.
Zakończyła się realizacja projektu «Współpraca transgraniczna na rzecz zapobiegania i leczenia ciężkich przypadków oparzeń na pograniczu polsko-ukraińskim», w ramach którego partnerami były Miejski Szpital w Łucku, miasto Uściług oraz Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Łęcznej.
O realizacji projektu trwającego od 13 marca 2013 r. do 12 grudnia 2014 r. opowiedzieli jego koordynatorzy: dyrektor Miejskiego Szpitala w Łucku Łarysa Duchnewycz oraz jej zastępca ds. organizacyjno-metodycznych Andrij Smolianinow.
Projekt, którego ogólny koszt wynosił ponad 1,3 mln euro, przewidywał wymianę doświadczeń w zakresie leczenia oparzeń i rehabilitacji chorych. W ramach projektu zorganizowano staże i konferencje naukowe, zakupiono sprzęt medyczny, a także opracowano mapę drogową, na której zaznaczono trasę od Wołyńskiego Obwodowego Centrum Oparzeniowego (WOCO) w Łucku do Wschodniego Centrum Leczenia Oparzeń i Chirurgii Rekonstrukcyjnej w Łęcznej.
Staże odbywali tylko lekarze ukraińscy. 12 lekarzy Miejskiego Szpitala w Łucku przeszło trzytygodniowy staż we Wschodnim Centrum Leczenia Oparzeń i Chirurgii Rekonstrukcyjnej (WCLOiCR). Opowiedział o tym lekarz Andrij Kowalczuk:
– Jeżeli mówić o stronie materialnej, to Polacy mają lepszą od nas sytuację, ale moim zdaniem, nie ustępujemy, jeżeli chodzi o świadczenie usług medycznych. W Centrum Leczenia Oparzeń w Łęcznej, w chwili, kiedy mieliśmy staż, nie leczono oparzeń u dzieci. My natomiast świadczymy taką pomoc od lat. Oni mają rozwiniętą chirurgię rekonstrukcyjną, czego my uczymy się od nich.
Zaznaczył także, że mimo stosowania starych technologii, liczba zgonów poparzonych pacjentów na Ukrainie jest znacznie mniejsza, niż w Polsce. Mówił też o tym, że polska strona szczególnie zainteresowała się metodami leczenia dzieci, ponieważ w Łęcznej wcześniej nie istniał oddział do leczenia najmłodszych pacjentów z oparzeniami. W ramach projektu we WCLOiCR powstał oddział leczenia oparzeń u dzieci. Polacy zainteresowali się ukraińskim doświadczeniem w sprawie rehabilitacji pacjentów z oparzeniami – na Ukrainie; w Nemyrowie w obwodzie winnickim działa specjalizujące się w tym sanatorium.
Ukraińscy lekarze obserwowali pracę polskich kolegów i twierdzą, że wynieśli nowe doświadczenia, jednak największe wrażenie na nich sprawił sprzęt medyczny, który posiada szpital w Łęcznej, w tym helikopter, będący jego własnością. Z kolei polscy lekarze podziwiali ukraińskie doświadczenie w leczeniu pacjentów z oparzeniami. Chodzi m.in. o przypadek, kiedy pracownicy WOCO uratowali życie mężczyźnie, który miał poparzenia 75 procent powierzchni ciała.
Środki przewidziane w ramach projektu wydano na karetkę reanimacyjną. Wyposażono również pokój do intensywnej terapii na dwie osoby. Znalazły się w nim specjalne łóżka z materacami przeciw odleżynom, ekrany monitorujące stan pacjenta, respirator, defibrylator, sprzęt do trwałego podawania leków. Ośrodek otrzymał także specjalną wannę dla chorych z oparzeniami. Miejski Szpital w Usciługu otrzymał mobilny aparat RTG, sprzęt sterylizacyjny i meble medyczne.
W trakcie realizacji projektu opracowano plan pomocy chorym z oparzeniami, który podczas sytuacji nadzwyczajnych, mogą świadczyć pracownicy Państwowej Służby Ukrainy ds. Nadzwyczajnych w obwodzie wołyńskim, Wołyńskiego Obwodowego Centrum Szybkiej Pomocy Medycznej i Wołyńskiego Obwodowego Centrum Oparzeniowego.
Miejski Szpital w Łucku po raz pierwszy uczestniczył w projekcie dofinansowanym przez Unię Europejską. Jego realizacja odbywała się w ramach Programu Współpracy Transgranicznej Polska–Białoruś–Ukraina 2007–2013.
Natalia DENYSIUK
Fot. opik.org.ua
