Ostatnio na Ukrainie rośnie nie tylko liczba osób zainteresowanych nauką języka polskiego, ale też liczba osób zainteresowanych dokumentem, który poświadczałby znajomość języka polskiego. W tym artykule chcemy dać odpowiedzi na niektóre pytania naszych czytelników dotyczące tego dokumentu.
Sobotnio-niedzielne szkoły języka i kultury polskiej na Wołyniu wydają odpowiednie zaświadczenia osobom, które uczęszczały na zajęcia w tych szkółkach. Ale dokument ten jest jedynie zaświadczeniem, że osoba uczyła się języka. Nie poświadcza on poziomu znajomości. Rozmaite kursy językowe wskazują w swoich dokumentach na poziom znajomości, ale opierają się przy tym wyłącznie na własne kryteria. Jedyna instytucja, która jest uprawniona do wydawania odpowiedniego dokumentu to powołana w Polsce w 2003 roku Państwowa Komisja Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego (dalej – Komisja). Przeprowadza ona egzaminy certyfikatowe i wydaje Certyfikat Znajomości Języka Polskiego (dalej – Certyfikat).
Egzamin certyfikatowy
Egzaminy certyfikatowe z języka polskiego przeprowadzane są na trzech poziomach – podstawowym, średnim ogólnym oraz zaawansowanym, czyli B1, B2 i C2. Na poziomach B1 i B2 mogą zdawać osoby, które ukończyły 16 lat, natomiast przystąpić do egzaminu na poziomie C2 można dopiero po ukończeniu 18 lat.
Egzaminy odbywają się w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i innych miastach Polski oraz w ośrodkach zagranicznych. Na Ukrainie też można zdawać egzamin certyfikatowy. Pod warunkiem jednak, że na taki egzamin zgłosi się co najmniej 20 osób. W najbliższych miesiącach egzaminy odbędą się w Krakowie, Poznaniu i Warszawie (29-30.09); w Toronto (Kanada), Turynie (Włochy), Warszawie (16-17.11) oraz w Mińsku (17-18.11). Egzaminy certyfikatowe na Ukrainie w tym okresie nie są zaplanowane.
Co trzeba, żeby zdać egzamin
Trzeba wybrać miasto, w którym będzie zdawany egzamin, wypełnić formularz zgłoszeniowy na stronie Komisji (www.certyfikatpolski.pl), a następnie wnieść opłaty za egzamin. Wysokość opłat jest taka:
Po otrzymaniu wiadomości o pomyślnie zdanym egzaminie trzeba zapłacić także 20 euro za certyfikat.
Oczywiście trzeba uzyskać pozytywny wynik, czyli minimum 24 punktów z 40 możliwych do uzyskania, z każdej z pięciu części egzaminu: A. Rozumienie ze słuchu; B. Poprawność gramatyczna; C. Rozumienie tekstu pisanego; D. Pisanie; E. Mówienie.
Egzamin odbywa się w ciągu dwóch dni. W pierwszym odbywa się część pisemna, czyli testy z rozumienia ze słuchu, poprawności gramatycznej, rozumienia tekstu pisanego oraz zadania z pisania. W drugim dniu przeprowadzana jest rozmowa, czyli odbywa się ostatnia część egzaminu – mówienie.
Kiedy jest potrzebny Certyfikat
Jest to jedyny polski dokument państwowy, który poświadcza znajomość języka polskiego. Certyfikat jest niezbędny w przypadku:
W niektórych przypadkach posiadanie Certyfikatu może być wymagane od pracownika-obcokrajowcy w firmach międzynarodowych, w urzędach, w placówkach edukacyjnych, w zagranicznych bankach, w firmach ubezpieczeniowych.
O certyfikat starają się także osoby, które chcą studiować w Polsce. Polskie uczelnie zwykle wymagają dokumentu, który świadczyłby, że kandydat na studia zna język polski. W takim przypadku Certyfikat jest właściwym dokumentem. Kandydat posiadający Certyfikat, wydany przez Komisję może zostać także zwolniony z obowiązku językowego kursu przygotowawczego oraz od testu kwalifikacyjnego, jeżeli taki jest przewidziany na uczelni. Uczelnie, w zależności od rodzaju studiów, stawiają cudzoziemcom różne wymagania w zakresie znajomości języka polskiego. Na kierunki artystyczne i sprawnościowe (studia muzyczne, plastyczne, wychowania fizycznego) wymagana jest znajomość języka polskiego na poziomie B1, na innych kierunkach uniwersyteckich na ogół należy znać język polski na poziomie średnim ogólnym – B2.
W większości przypadków jednak polskie uczelnie nie wymagają od obcokrajowca właśnie Certyfikatu wydanego przez Komisję. Cudzoziemcy mogą być przyjmowani na studia prowadzone w języku polskim, jeżeli wykazują się znajomością języka polskiego albo ukończą na polskiej uczelni tak zwaną „zerówkę", czyli roczny kurs przygotowawczy do podjęcia nauki w języku polskim.
W przypadku, gdy kandydat nie ma odpowiedniego dokumentu, uczelnia sama może wydać potwierdzenie, że przygotowanie kandydata oraz stopień znajomości języka polskiego pozwalają na podjęcie studiów w języku polskim. W takim przypadku uczelnia oczywiście organizuje test lub rozmowę kwalifikacyjną z języka polskiego, wyniki których będą świadczyły o poziomie znajomości.
Dodam jeszcze jako osoba, która kilka lat temu Certyfikat otrzymała – daje on także możliwość uzupełnienia wiedzy, przy czym nie tylko z języka polskiego, ale także z zakresu życia codziennego Polaków. Oczywiście wymaga to odpowiedniego przygotowania do egzaminu. Otrzymanie Certyfikatu nie znaczy jednak, że nauka języka polskiego się skończyła. O kondycję językową trzeba dbać codziennie.
Natalia DENYSIUK
