Pod koniec 2020 r. wyszedł drukiem kolejny numer zbioru artykułów naukowych «Architektoniczne dziedzictwo Wołynia». Proponujemy naszym Czytelnikom krótki przegląd materiałów zawartych w tym wydaniu.
W siódmym tomie «Architektonicznego dziedzictwa Wołynia» (ukr. «Архітектурна спадщина Волині») zachowano tradycyjny podział na artykuły naukowe oraz inne publikacje.
Artykuły naukowe poświęcone są badaniom nad zabytkami położonymi m.in. w takich wołyńskich miastach i miasteczkach jak: Luboml, Ostróg, Dubno, Międzyrzecz Ostrogski, Starokonstantynów, Zasław, Maniewicze, Krzemieniec, Nowomalin, Łuck i Równe. Jeśli chodzi o artykuł Olgi Mychajłyszyn i Anastasiji Mahej «Wpływ romantyzmu zachodnioeuropejskiego na rozwój neogotyckiej architektury dworskiej na Podolu i Wołyniu», to jego zasięg wykracza poza granice Wołynia. Mało zbadanemu tematowi poświęcony jest artykuł Natalii Lusznikowej otwierający tom: «Mikler jako mistrz sztuki ogrodowo-parkowej: etap początkowy».
Wiele interesujących treści można znaleźć w drugiej części tomu zawierającej inne publikacje. Ich tematyka jest rozmaita. Pod względem chronologicznym dotyczą okresu od XVII wieku do dni dzisiejszych.
Nie możemy powiedzieć, że druga połowa ХХ wieku jest zbadana w stopniu wystarczającym. Jak się okazuje, ten okres również kryje wiele niespodzianek. Bardzo ciekawe pod tym względem są prace Marii Isupowej «Architektoniczny obraz szkół w drugiej połowie lat 1940–1950 w Równem i Łucku», Wiktora Łuca i Olgi Mychajłyszyn «Plan miasta Równego. Jaki będzie…» oraz Mykoły Pasicznyka «Kościół Świętego Antoniego w Równem: nieznany pomysł na sowietyzację wizerunku». Ostatnia w jakiś sposób nawiązuje do artykułu o tej samej świątyni, który niedawno ukazał się na łamach naszej gazety (patrz «Trudne losy świątyni i jej obrazu» w nr. 20 z 22.10.2020 r.).
Redaktorem naukowym tomu jest założyciel periodyku «Architektoniczne dziedzictwo Wołynia» prof. Petro Ryczkow, doktor habilitowany w zakresie architektury. Jego własne teksty również niejednokrotnie pojawiały się na łamach almanachu. Ten tom także nie jest wyjątkiem. Ukazały się w nim dwa artykuły Petra Ryczkowa, w których analizie poddane są mapy dwóch wołyńskich miast («Architektoniczne i przestrzenne umiejscowienie Starokonstantynowa na mapie z 1794 r.» i «Urbanistyczna kartografia miasta Zasławia: druga połowa XVIII – początek ХІХ wieku») oraz jedna publikacja inna («Zamek w Ostrogu: historia jednego wątku architektonicznego»).
Na końcu tomu można znaleźć bardzo przydatny indeks bibliograficzny wszystkich tekstów opublikowanych we wszystkich tomach periodyku. Poza indeksem alfabetycznym jest także systematyczny. Artykuły są w nim wymienione zgodnie z działami: «Architektura. Historia i zabytki», «Architekci. Postacie», «Architektura drewniana», «Urbanistyka», «Architektura sakralna», «Zespoły architektoniczne. Architektura ogrodowa i parkowa», «Twierdze i zamki», «Ochrona zabytków w trakcie rozbudowy miast».
Tom liczy 186 stron, jest bogato ilustrowany zdjęciami, rysunkami i mapami. Druk jest wysokiej jakości. Wiele zamieszczonych w nim materiałów ujrzało światło dzienne po raz pierwszy.
Periodyk «Architektoniczne dziedzictwo Wołynia» ukazuje się co dwa lata od 2008 r. Wydawany jest przez pracowników Katedry Architektury i Projektowania Środowiskowego Narodowego Uniwersytetu Gospodarki Wodnej i Zarządzania Zasobami w Równem. Almanach poświęcony jest zabytkom oraz urbanistyce na terenie Wołynia. W ciągu ostatnich lat ukazało się w nim łącznie ponad 140 publikacji. Wszystkie materiały z poprzednich sześciu tomów Katedra Architektury i Projektowania Środowiskowego udostępniła w Internecie.
Anatol OLICH
CZYTAJ TAKŻE:
UKAZAŁ SIĘ KATALOG ZDJĘĆ WOŁYŃSKICH SZKÓŁ WYBUDOWANYCH W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM
