Te słowa ukraińskiego geniusza Tarasa Szewczenki powtarzają dzisiaj wszyscy. Ostatnie wydarzenia na Ukrainie po raz kolejny potwierdziły aktualność jego twórczości na przestrzeni dwóch wieków.

Szewczenkę znamy nie tylko jako poetę, ale również jako wybitnego prozaika, artystę, działacza społecznego i politycznego, folklorystę i etnografa. 9 marca 2014 roku minęło 200 lat od dnia jego urodzin.

Ostatnio, z powodu tragicznych wydarzeń na Ukrainie, rezygnowano z różnorodnych obchodów świątecznych. Jednak obchody 200. jubileuszu Tarasa Szewczenki dla wielu Ukraińców stały się sprawą honoru, ponieważ słowa Szewczenki służyły jako hasła w najtrudniejsze dni Majdanu, pokrzepiały na duchu. Niestety, nie we wszystkich regionach Ukrainy udało się to zrobić oficjalnie. Na wschodzie i na południu kraju, podobnie jak wtedy, gdy obchodzono setną rocznicę urodzin Kobziarza, ludzie często bali się składać kwiaty pod jego pomnikiem, bo na przykład w Melitopolu czy Doniecku pomniki zostały zdewastowane przez wandali.

Cześć Kobziarzowi w te dni oddawali również mieszkańcy Wołynia, pamiętając o jego twórczości i o tym, że Taras Szewczenko niegdyś odwiedził te tereny z polecenia Kijowskiej Komisji Archeograficznej. W związku z tym, w Łucku 9 marca tradycyjnie złożono kwiaty pod pomnikiem Szewczenki, modlono się w intencji ukraińskiego wieszcza i czytano jego wiersze. Dzieła Szewczenki w tym dniu, mogli recytować wszyscy chętni. Jego słynny «Testament» recytowali uczniowie gimnazjum nr 18 aż w pięciu językach. Chór Wołyńskiej Obwodowej Szkoły Kultury i Sztuk imienia I. Strawińskiego wykonał «Testament» i «Ryczy i jęczy Dniepr szeroki». Przeprowadzono także imprezę literacko-artystyczną «Pokłon Tarasowi», która rozpoczęła się minutą ciszy ku pamięci tych, którzy zginęli na Majdanie. Odbyła się również akcja «Mój Kobziarz», której uczestnicy zgromadzili się ze swoimi «Kobziarzami». Najstarsze wydania, które można było obejrzeć w ramach akcji, zostały wydrukowane na początku ХХ w. Pasażerowie komunikacji miejskiej zostali także zaskoczeni przez nauczycieli i uczniów szkoły niedzielnej łuckiej Katedry Św. Pokrowu, ponieważ mogli usłyszeć recytację dzieł Szewczenki w ich wykonaniu.

Współcześnie, w 2014 roku, po raz kolejny zdajemy sobie sprawę z tego, że słowa Szewczenki są przepowiednią, jak gdyby on to mówił nie o Ukrainie XIX wieku, a właśnie o teraźniejszych wydarzeniach. W tych dniach na Wołyniu odbywają się przedstawienia, wystawy, flashmoby i nabożeństwa ku czci Szewczenki. Imprezy upamiętniające wieszcza na tym się nie skończą, ponieważ na Ukrainie trwa Rok Szewczenki.

Natalia DENYSIUK