W 1924 r. polska reprezentacja po raz pierwszy wzięła udział w Igrzyskach Olimpijskich. Zagrała co prawda tylko jeden mecz z Węgrami (0:5). Ze względu na Olimpiadę przesunięto w tym roku terminy regionalnych rozgrywek. W klasie A w Lubelskim Okręgu odbyły się one w sierpniu-październiku.
Wojskowy Klub Sportowy Kowel rozpoczął rozgrywki od porażki u siebie z Lublinianką (3:4), mimo że jeszcze 15 minut przed końcem gry prowadził wynikiem 3:1. W czasopiśmie «Życie Wołynia» ukazało się szczegółowe sprawozdanie z meczu z interesującą analizą taktyczną gry: «Lublinianka kładzie główny nacisk na ładną kombinację i taktykę, drużyna jej jest cudownie zgrana o wysokim wyszkoleniu technicznem i zupełnie równym poziomie wszystkich graczy. Wojskowi zaś grają zupełnie bez kombinacji, przebojem, solowemi pociągnięciami doskonałych skrzydeł, biorą przeciwnika siłą i biegiem, są typową drużyną bojową. Mają doskonałego bramkarza, zupełnie słabą obronę, żelazną pomoc, wspaniałe skrzydła i wprost fenomenalnego środkowego napastnika, który jest filarem i duszą drużyny i przeciętnych łączników». Wyrażenie «wprost fenomenalny środkowy napastnik» dotyczy gracza z nazwiskiem Marjan, jego imienia nie udało się nam ustalić.
Następnie były dwa remisy w meczach z Zamościem (3:3 i 2:2), wymiana zwycięstwami z Lublinem (1:2 i 2:0) i zwycięstwo z WKS Chełm (2:0).
Przedostatnia gra WKS Kowel z Lublinianką odbyła się w Lublinie i zakończyła remisem (1:1). Potem Kowel znowu wyszedł na prowadzenie z wynikiem 1:0, ale tego wyniku nie udało się utrzymać.
Na 30 listopada był zaplanowany ostatni mecz między Kowlem i Chełmem, ale nie posiadamy informacji o tym, czy się w odbył. W przypadku wygranej WKS Kowel wyprzedzałby kolegów z Lublina ze względu na większą ilość uzyskanych bramek.
W drużynie WKS Kowel oprócz wyżej wspomnianego Marjana, grali również Gebhardt, Chojecki, Kulczycki, Dawid, Stark, Lisicki oraz inni piłkarze, których nazwisk niestety nie podawali ówcześni reporterzy.
Tabela ligowa klasy A. Ukazała się «Lubelskim Tygodniku Sportowym».
Klasy B i C podzielone zostały według zasady terytorialnej na Grupę Lubelską i Kresową. W Kresowej grali przedstawiciele wołyńskiego i poleskiego województwa.
W klasie B w Grupie Kresowej grały tylko WKS Hallerczyk z Równego i WKS 43 Pułku Piechoty z Dubna. Hallerczyk zdecydowanie wygrał obydwa mecze – 12:0 i 6:1. Finałowe rozgrywki mistrzów obu grup odbyły się w Równem i trwały trzy dni – 6, 7 i 8 września. Zakończyły się zwycięstwem klubu AZS Lublin - 0:0, 1:1 i 1:0.
W klasie C kresowym zwycięzcą został Żydowski Klub Sportowy Hasmonea z Równego. Wygrał on wszystkie 8 meczów ze swoimi rywalami: Makkabu z Brześcia (2:0 i 2:0), Kresowianki z Łucka (6:2 i 2:0), Amatorów z Kowla (4:0 i 3:0) oraz Hasmonei z Sarn (12:0 i 4:0).
Pierwszy mecz przeciwko klubowi Jardenia, mistrzowi Grupy Lubelskiej, który miał miejsce 23 sierpnia w Równem, Hasmonea przegrała z wynikiem 2:3. W następnym dniu udało się zrewanżować – wynik meczu 3:0. Trzeci mecz odbył się w Lublinie pod koniec października. Hasmonea odniosła wówczas zdecydowane zwycięstwo – 5:1. W tych meczach wyróżniali się piłkarze rówieńskiego żydowskiego klubu: Gimberg (lewy skrzydłowy), Łopatin (środkowy pomocnik) i Uszer Bryk (prawy łącznik).
W 1924 r. chyba po raz pierwszy na poziomie reprezentacji miast rywalizowali między sobą Równe i Lublin. 15 czerwca Równe zwyciężyło z Lublinem z wynikiem 4:2. W reprezentacji Równego grali piłkarze Hallerczyka, Hasmonei i Sokoła. Bramki strzelili piłkarze Sokoła Szewczyk (2) i Matłak (2).
Tradycyjne już stały się wizyty lwowskich klubów w Równem. 29 i 30 czerwca w tym mieście gościła drużyna Orlęta, która w obydwu rozegranych meczach – z Hallerczykiem i Sokołem – osiągnęła remis 1:1. Hallerczyk 31 lipca i 1 sierpnia grał z drużyną klubu Biali – 0:1 і 1:1. Rywalami Hasmonei były A-klasowa Lechia (0:2 і 1:1) i B-klasowa Sparta (2:4 і 1:1).
Oprócz tego 12 i 13 lipca Hasmonea przyjmowała klub Orkan z Warszawy (1:1 і 4:3), a Sokół – wileńską Spartę, z którą zwyciężył w dwóch meczach (1:0 і 4:0).
Tabela ligowa klasy C w Grupie Kresowej.
Należy również przypomnieć mecze towarzyskie łuckiej i kowelskiej reprezentacji. Odbyły się one w Kowlu 1 i 8 września. W pierwszym meczu dzięki bramkom strzelonym przez Marjana (2) i Gebhardta (2) zwyciężyli gospodarze z wynikiem 4:2. W następnym dniu znowu prowadziła kowelska drużyna: bramki strzelili Gwircman, Stark oraz I. Rojter. Jednak w 14 minucie drugiej połowy meczu kapitan łuckiej drużyny Stanisław Baranowski, niezadowolony z decyzji sędziego, zszedł z boiska, a za nim cała drużyna.
Piłkarze Żydowskiego Towarzystwa Gimnastyczno-Sportowego Amatorzy z Włodzimierza Wołyńskiego i Kowla 30 i 31 sierpnia rozegrali mecze z żydowskimi klubami z Lubelszczyzny. Drużyna z Włodzimierza Wołyńskiego w Zamościu dwa razy zwyciężyła z miejscowym klubem Makkabi (1:0 і 1:0), a drużyna z Kowla wygrała dwa mecze z chełmskim klubem Amatorzy (1:0 і 5:0).
Spośród ukraińskich klubów w prasie wspominany był tylko Yakor z Równego. Znany jest tylko jeden wynik meczu, w którym zagrała ta ukraińska drużyna – przeciwko drugiej drużynie klubu Hasmonea (1:1).
Serhij HRUDNIAK
P. S. od autora: Tekst został opracowany na podstawie publikacji w prasie z roku 1924 – w czasopismach «Echo Rówieńskie» (Równe), «Dziennik Wołyński», «Życie Wołynia» (Łuck), «Przegląd Sportowy» (Kraków), «Stadjon» (Warszawa), «Lubelski Tygodnik Sportowy» (Lublin), «Sport» (Lwów). Dziękuję również za pomoc w przygotowaniu materiału Jurijowi Melnykowi i Wołodymyrowi Morozowowi (Zdołbunów), Bogdanowi Lupie (Lwów) i Leszkowi Śledzionie (Mielec, Polska).
Będę bardzo wdzięczny wszystkim osobom, które udzielą mi informacji o wołyńskich działaczach i piłkarzach w okresie międzywojennym, udostępnią ich zdjęcia lub dokumenty. Można mnie znaleźć na Facebooku (Serhiy Grudnyak) lub napisać do mnie na: sgrudnyak@gmail.com.
CZYTAJ TAKŻE:
ROK 1921: POCZĄTKI PIŁKI NOŻNEJ W WOJEWÓDZTWIE WOŁYŃSKIM
