Wbrew stereotypom zorganizowanie ciekawej lekcji języka obcego jest o wiele łatwiejsze niż nudnej. Odrobina twórczości i nieskończone wkuwanie nowych słówek, ćwiczenia z gramatyki i teksty typu «Legenda o Smoku Wawelskim» mogą stać się przedstawieniem teatralnym, zabawą lub planem biznesowym.
Tym razem źródłem inspiracji stała się dla uczniów Ukraińsko-Polskiego Sojuszu imienia Tomasza Padury książka wydawnictwa «Multico Oficyna Wydawnicza» «Zabytki UNESCO w Polsce». Informacja o 14 obiektach, przedstawionych w albumie, zachęca do podróży i odwiedzenia każdego z nich. Tak właśnie zrobiliśmy na lekcji języka polskiego. Po krótkim przedstawieniu zabytków dziedzictwa UNESCO postanowiliśmy otworzyć wirtualne biuro turystyczne i opracować reklamę opisanych w książce polskich zabytków.
Oferty miały być maksymalnie osadzone w rzeczywistość, dlatego pierwszym krokiem była analiza marketingowa. Przypominając własne doświadczenia współpracy z agencjami turystycznymi oraz kierując się zdrowym rozsądkiem sporządziliśmy listę podstawowych informacji, które powinny były zaistnieć na przyszłych plakatach reklamowych. Na tej liście znalazły się: schemat dojazdu, warunki i ceny noclegu, główne obiekty do zwiedzania i in. Na tym etapie wspólna praca się skończyła i nasza grupa się podzieliła. Każdy z powstałych 2–3 osobowych zespołów otrzymał kartę informacyjną swojego obiektu. Karty te służyły do krótkiego przedstawienia historii i położenia zabytku, jednak większość danych dla dalszej pracy należało znaleźć samodzielnie. Dla większości uczniów lekcja była okazją do zdobycia pierwszego doświadczenia w zakresie poszukiwania materiałów na polskojęzycznych serwisach internetowych.
Duch konkurencji się nasilał i na kolejnej lekcji stoły w klasie ukryły się pod dziesiątkami kolorowych zdjęć, mapek i wycinków. Każdy zespół wymyślił sobie nazwę, logo i strategię. Na plakatach zaczęły pojawiać się hasła typu «Najlepsza oferta miesiąca» lub «Zadzwoń natychmiast». Niektóre zespoły opracowały kilka ofert dla klientów o różnym poziomie dochodów. Najprzyjemniejsze w całym tym twórczym zamieszaniu były pytania o to, jak powiedzieć w języku polskim to, czy tamto lub prośby o sprawdzenie napisanego na czarno tekstu.
Kulminacją została publiczna demonstracja projektów oraz ich omówienie. Każda z grup opowiedziała o wybranym przez nich obiekcie oraz o opracowanym do niego programie zwiedzania przed «Klientami», których reprezentowali wykładowcy Ukraińsko-Polskiego Sojuszu, oraz przed konkurencją złożoną z innych zespołów uczniowskich.
Uczniowie z entuzjazmem wyszukiwali i opracowywali materiał, pisali własne teksty i przedstawiali swoje projekty publicznie, wypowiadając się w języku polskim. Każdy z nich niezauważalnie nawet dla siebie zapamiętał więcej nowych słów niż podczas celowej nauki, a usłyszana od kolegów informacja o zabytkach UNESCO z Polski będzie przyjemnym uzupełnieniem do ciekawej lekcji.
Mariana JAKOBCZUK,
Ukraińsko-Polski Sojuszu imienia Tomasza Padury
CZYTAJ TAKŻE:
