Podczas pierwszego wydarzenia II Międzynarodowego Festiwalu Literackiego «Frontera», który odbył się w ubiegły weekend, Kateryna Ruban i Andrij Bondar rozmawiali o twórczości oraz tłumaczeniach.

Andrij Bondar jest znany jako poeta, publicysta i tłumacz. Jego dorobek liczy około 20 przetłumaczonych książek. Wśród nich «Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia» i «Tańczące niedźwiedzie» Witolda Szabłowskiego, «Zrób sobie raj» Mariusza Szczygła, «Nothing Is True and Everything Is Possible» Petera Pomerantseva, «Trans-Atlantyk» i «Ferdydurke» Witolda Gombrowicza i inne. Ostatnio świat ujrzały tomiki jego małej prozy «I tym, szczo w hrobach» oraz «Cerebro». Książka «Cerebro» w ubiegłym roku została mianowana «Książką roku BBC» w kategorii «Eseje».

«Porozmawiajmy o twórczości – rozpoczęła spotkanie poetka Kateryna Ruban, zwracając się do Andrija Bondara. – Jak udaje ci się zachować granicę, łącząc interpretację innych tekstów i własny styl pisania?»

«Nie udaje mi się jej zachować» – przyznał Andrij Bondar. Zauważył, że 90 % czasu spędza na tłumaczeniach, a jedynie 10 % pozostaje mu na własną twórczość: «Tłumaczenia pochłaniają prawie cały czas oraz dużo sił i energii».

Pisarz powiedział także, że autorzy, których tłumaczył, pozostawiają ślad w jego własnej twórczości: «Zaobserwowałem to wyraźnie na przykładzie książki «Cerebro», ponieważ kiedy ją pisałem, tłumaczyłem równolegle prozę i eseje Sławomira Mrożka. Kiedy zakończyłem swoją książkę, zdałem sobie sprawę, jak bardzo moje teksty współbrzmiały z tymi, które przekładałem. Tłumaczenie nie mija bez śladu. To wszystko przepływa przeze mnie. Inną sprawą jest to, jaki ma się stosunek do autora. Są autorzy, którzy nie pozostawiają śladu, ale są tacy, którzy taki ślad odciskają».

Andrij Bondar powiedział, że obecnie pracuje nad dużym projektem, którego ambitnym celem jest przedstawienie ukraińskiemu czytelnikowi całego Josepha Conrada: «Nieczęsto ukazują się ukraińskie tłumaczenia pełnego zbioru twórczości jakiegoś autora. Conrad się ukaże. To wielki prozaik, ważny dla całej literatury anglojęzycznej XX wieku. Dzięki niemu w tej literaturze pojawia się psychologiczna powieść nowego typu. Gatunek ten rozwija się następnie w literaturze XX wieku».

W trakcie spotkania pisarz przeczytał kilka fragmentów swoich utworów, podzielił się również ze słuchaczami historią ich powstania i tym, w jakich warunkach najlepiej mu się pracuje. Wyznał również, że zdaje sobie sprawę, że czasami publikuje nudne teksty: «Raz wyszedł mi nudny tekst, no dobrze. Nie zawsze musisz wywoływać zachwyt. Nie ma czegoś takiego, że da się napisać idealną książkę, ponieważ żyjesz w niedoskonałym świecie, masz niedoskonałe życie... To zawsze jest książka żywego człowieka».

Tekst i zdjęcia: Natalia DENYSIUK

CZYTAJ TAKŻE:

MARIANNA KIJANOWSKA: «MAM W PLANACH NOWĄ KSIĄŻKĘ PRZEKŁADÓW LEŚMIANA»