Świadectwem życia miasta mogą być nie tylko dokumenty, ale też dzieła malarskie lub graficzne. Do miejskich kronikarzy połowy XX wieku należał  Hawryło Ostapenko, malarz-amator, pedagog, wołynianin, mieszkaniec Łucka.
W dniach od 8 do 21 sierpnia dzieci i młodzież ze stowarzyszeń polonijnych działających w Tarnopolu i Łucku wypoczywały w Smołdzińskim Lesie w ośrodku kolonijnym «Fiord» nad Morzem Bałtyckim.
Zamknijmy na chwilę oczy i puśćmy wodze fantazji. Zapomnijmy o tym, co złe i napawajmy się marzeniami. Łuck, miasto z ogromnym potencjałem, za pięć, dziesięć czy piętnaście lat może całkowicie zmienić swój wygląd. 
Łuck poszerza ofertę usług turystycznych. Zaledwie po dwóch latach działania Centrum Informacji Turystycznej i Usług, oraz rok po wydaniu przewodnika po mieście, publikacja została przetłumaczona na język polski.
W sierpniu 1985 roku Wołyńskie Muzeum Krajoznawcze otworzyło nową ekspozycję w budynku przy ulicy Hałana 2 (obecnie Chopina 20) w Łucku. Tutaj muzeum mieści się do dziś.
Mieszkańcy Łucka powitali żołnierzy batalionu specjalnego «Świtaź», którym udało się wrócić z oblężenia pod Iłowajskiem. Witano ich jak bohaterów, chlebem i solą. Były też kwiaty, okrzyki «Sława Ukrainie» i «Dziękujemy».
Pod takim hasłem złączą wysiłki naukowcy i badacze praktycznie ze wszystkich stron Ukrainy.
2 września dzieci, rodzice, studenci i wychowawcy z łuckich przedszkoli spotkali się na akcji «Dzieci Ukrainy za pokój i jedność!».
W dniach 26 sierpnia – 1 września, nad jeziorem Świtaź w rejonie szackim, odbyła się międzynarodowa konferencja-seminarium na temat mediów obywatelskich.
W czasie sierpniowych odwiedzin Wołynia, dziennikarze ze wschodu i południa Ukrainy zwiedzili muzeum rodziny Lipińskich. To w tym domu minęły dziecięce i młode lata wybitnego historyka, ukraińskiego polityka Wiaczesława Lipińskiego.