Uczniowie i absolwenci Zespołu Szkół Ogólnokształcących im. Stanisława Staszica w Zgierzu wraz z partnerami ze Szkoły-liceum w Kołkach na Wołyniu oraz z Zespołu Szkolno-Gimnazjalnego w Szczawinie zrealizowali polsko-ukraiński projekt kulturowy: «Jesteśmy jak jedna wioska plemienna».

Dofinansowanie na ten cel z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży w wysokości 12906 Euro pozyskało Stowarzyszenie Absolwentów Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica w Zgierzu. Honorowy patronat nad przedsięwzięciem objęli: Bogdan Jarota – Starosta Zgierski i Barbara Kaczmarek – Wójt Gminy Zgierz.

Podczas wspólnego spotkania młodzieży (18 Polaków i 18 Ukraińców) w Mikoszewie k. Gdańska (27 sierpnia – 2 września) udało się stworzyć prawdziwą wspólnotę grupy wraz z opiekunkami: Beatą Baszczyńską-Misztal, Elżbietą Gorzką-Kmieć (z ZSG w Szczawinie), Oksaną Klepanczuk i Natalią Basalko (ze szkoły w Kołkach). Wspólnie spędzony czas miał pokazać – i doskonale to nam się udało, że jesteśmy pozornie różni, a jednak podobni, żyjący współcześnie, ale głęboko zakorzenieni w tradycji, myślący w innych językach, ale o tym samym. Mimo różnic wieku uczestników (14–24 lata), narodowości i charakterów, byliśmy tak zgranym zespołem, że rozstanie było dla nas bardzo trudne.

Dzięki zaangażowaniu, dojrzałości i entuzjazmowi młodzieży udało nam się zrealizować główne cele partnerskiego spotkania: wypracować model wspólnoty międzykulturowej, która jest wolna od wrogości i uprzedzeń, bliżej poznać się i zachęcić innych (w środowisku) do przyjęcia naszego sposobu myślenia i działania.

Uczestnicy od początku czuli się realizatorami – samorządni, odpowiedzialni za działania i efekty pracy, świadomi oczekiwań, które zakładał program spotkania. Ich dojrzałość pozwoliła czerpać jak najwięcej dobrego: pokonać nieśmiałość i obawy przed otwartością oraz rozmową w innym języku, nabrać zaufania, pozwolić dać się ponieść spontaniczności, empatii, wewnętrznej radości nie tylko z odkrywania siebie na nowo, ale też z poznawania innych.

Już w fazie przygotowania projektu młodzież miała świadomość, że nie jest to zwykła wycieczka nad morze, lecz przedsięwzięcie, które ma spełnić wyznaczone cele. Warunkiem uczestnictwa było wykonanie określonych zadań ułatwiających wzajemne poznawanie.

Wszystko to, co przygotowali było wykorzystane podczas prowadzonych zabaw, zajęć i warsztatów – nie było ani chwili czasu na leniuchowanie (co dla niektórych było drobnym problemem…). Podczas trwania projektu nieustannie uwalnialiśmy naszą wyobraźnię, malując motywy kaszubskie na szkle i drewnie, tworząc m. in. stroje rytualne, maski, ozdoby z «morskich skarbów», plansze, transparenty, a także wielkie papierowe malowidło, które porwał nam wiatr (dosłownie).

Jednym z naszych zadań były działania środowiskowe. Pewna trudność w wykonaniu tej misji polegała na tym, że w ostatnim tygodniu sierpnia plażowiczów nad morzem było niewielu... Udało nam się jednak zainteresować «zielarskim straganem» niektórych wczasowiczów, a największym powodzeniem, szczególnie wśród małych dzieci, cieszył się nasz «Jubiler na plaży» – pomagaliśmy i starszym, i małym wykonywać naszyjniki, bransoletki, ozdoby na włosy z różnych nadmorskich zdobyczy: drewienek, muszli, kamyków. Korzystając z zainteresowania naszymi zajęciami, przeprowadzaliśmy wśród dorosłych osób ankietę dotyczącą wspólnoty, jaką jest rodzina. Jej wyniki były wykorzystane podczas pracy w grupach. Te zajęcia warsztatowe pokazały, że młodzież z obydwu krajów ma zbliżone potrzeby, oczekiwania, rozterki oraz niepokoje, mimo iż ukształtowało ich odmienne środowisko.

Beata BASZCZYŃSKA-MISZTAL, Oksana KLEPANCZUK

CZYTAJ TAKŻE:

MŁODZIEŻ Z POLSKI I UKRAINY PISAŁA WSPÓLNĄ HISTORIĘ

STUDENCI Z ŁUCKA, IWANO-FRANKOWSKA I CHEŁMA SZUKALI WSPÓLNYCH WARTOŚCI