16 maja na Wydziale Filologii i Dziennikarstwa Wschodnioeuropejskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Łesi Ukrainki odbył się studencki performance «Love is Луцьк, Любов – це Łuck, Miłość – to Lutsk, Luzk – זה אהבה, Das Liebe ist – לוצק».
Co symbolizuje taki tytuł z mieszanką języków? Łuck był i jest miastem wielokulturowym, dlatego przez takie połączenie studenci pokazali, że od wieków żyli tu w pokoju i harmonii przedstawiciele różnych grup narodowych: Żydzi, Ukraińcy, Polacy, Czesi, Karaimi, Rosjanie i inni. Każda przedstawiona historia teatralna była owiana magią miłości: ktoś zakochiwał się w ludziach, a ktoś w mieście. Jedna historia kończyła się szczęśliwie, inna tragedią pozostawiając gorycz w sercu. Razem te epizody, jak puzzle, stworzyły panoramę miłości w Łucku i pokazały, jak różne może być to uczucie.
«Lepiej ode mnie opowie muzyka…». Od gorącego tanga po historyczne utwory muzyczne w języku białoruskim o księciu Witoldzie, od romantycznych dźwięków saksofonu po refleksyjną piosenkę «Ludy jak korabli» Skriabina w języku polskim… A muzyka naprawdę dużo mówiła: utalentowani studenci-muzycy Anastasija Podzizej, Jurij Błyzniuk, Ołeś Jaruczyk, Wasyl Prytuluk i Dmytro Trautman podarowali publiczności wyjątkowo szczere utwory, które wzbudzały radość, zachęcały do tańca lub tworzyły atmosferę refleksji albo marzeń. Piosenka Wiaczesława Chursenki «Sokolata» w wykonaniu Olega Liszczuka i Wiktora Rybarczuka wzruszyła widzów. Harmonijnie zabrzmiały tango w interpretacji Natalii Szponiak i Marka Szanina oraz rumba Anny Nyczyporuk oraz Maksyma Ryżkowa.
«Miłość do brata lub miłość do władzy w mieście» – legenda o skradzionej koronie Witolda stała się osnową fabuły wydarzenia. Główna scena – dialog między książętami (w roli Witolda Rusłan Kondzerski, w roli Jagiełły Wiktor Rybarczuk) – przedstawiła widzom konflikt między braćmi oraz ich walkę o władzę. Cenne kamienie z korony, którą kazał odebrać i zniszczyć Jagiełło, rozleciały się po całym świecie. Każdy epizod związany był z tymi kamieniami: żydowska rodzina (w rolach Maksym Dracz i Lina Wasiak) oraz zaginiony pierścień Ukraińca Petra (Jarosław Fenko), plotki babci Jewki (Kateryna Krupnicka) i tragiczna historia Magdaleny Tałyzinej, której duch wciąż błąka się w murach Łuckiego Zamku (Iwanna Własiuk). Bohaterowie poznają się, zakochują, poznają miasto i stają się częścią tego kalejdoskopu historii. Miłość jednoczy i dodaje skrzydeł, unosi do niebios i daruje najszczersze uczucia. Łuck łączy otwartych i życzliwych ludzi. Fotograf (Bogdan Kowal) i punkowa dziewczyna (Iryna Własiuk), dziewczynki sprzedające koguciki (Julia Karmańska oraz Iwanna Kowcz), zakochana para (Ołena Jakobczuk i Oleg Liszczuk), przyjaciele (Tetiana Bokotiuk i Natalia Rużycka) – oni wszyscy zakochali się w rodzinnym mieście.
Przez cały czas «kłykun» (dawny stróż zobowiązany do informowania o zagrożeniach i ważnych wydarzeniach w mieście – MW) – symbol Łucka, który aktywnie towarzyszył widzom we wszystkich epizodach, swoimi słowami zmuszał do zastanowienia się nad upływem czasu i wartością życia. Niezrównany w roli «kłykuna» Roman Carenko opowiedział o pierwszej wzmiance o Łucku w Latopisie Hipackim, uczcił pamięć tych wybitnych mieszkańców Łucka, którzy już od nas odeszli (Wiaczesław Chursenko, Jurij Pokalczuk, Petro Mach, Wasyl Gej, Iwan Korsak, Oleksandr Walenta, Oleksandr Bajdukow, Mykoła Kumanowśkyj i Wasyj Mojsej) i przybliżył tajemnice łuckich legend i mitów.
Ten studencki spektakl połączył różne wydziały (Filologii i Dziennikarstwa, Historii oraz Psychologii i Socjologii), kierunki, ludzi i uczucia. A każdy obraz pomagała przemyśleć autorka i inicjatorka pomysłu, docent katedry filologii słowiańskiej Wschodnioeuropejskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Łesi Ukrainki Olga Jaruczyk, która towarzyszyła studentom na każdej próbie.
Maria PAWŁOWICZ,
Wydział Filologii i Dziennikarstwa Wschodnioeuropejskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Łesi Ukrainki
CZYTAJ TAKŻE:
STUDENCI NAPISALI MUZYKĘ DO WIERSZY KOSTENKO I SZYMBORSKIEJ
KAWIARNIA LITERACKA NA UNIWERSYTECIE ZGROMADZIŁA MIŁOŚNIKÓW POEZJI
