Grupa młodych studentów i harcerzy z Pionkowskiego Hufca Harcerzy «Darzbór», nieoczekiwane znalazła się w Łucku. Co ich sprowadziło na Ukrainę w grudniu, w przeddzień Świąt Bożego Narodzenia?

O tym i o innych sprawach, rozmawialiśmy z Beatą Nachyłą, Pawłem Szulcem i Radkiem Wdowskim w siedzibie Stowarzyszenia Kultury Polskiej im. Ewy Felińskiej na Wołyniu. Nie była to jednak typowa rozmowa, ale właściwie dzielenie się spostrzeżeniami, które wnoszą w życie każdego człowieka, nowy bagaż doświadczeń.

– Akcja «Paczka» to ogólnopolska akcja, która obejmuje harcerki i harcerzy w ramach Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej – mówiła hufcowa Beata Nachyła. – Akcja działa już od 17 lat. Co roku organizowany jest wyjazd, właśnie w grudniu, przed Świętami Bożego Narodzenia do środowisk polonijnych różnych krajów. Zawsze polega to na tym, że ogłaszamy, podajemy informacje i zbieramy paczki wcześniej, w swoich środowiskach. Prosimy o pomoc i wsparcie społeczną lokalność – bez ich pomocy trudno byłoby zorganizować Paczkę. Zbieramy np.: żywność i środki chemiczne. Następnie to wszystko pakujemy i dołączamy kartki z życzeniami i przyjeżdżamy do konkretnych miejsc. Całością koordynuje Warszawa. My byliśmy otwarci na wyjazd. Jeździmy tam, gdzie istnieje realna potrzeba pomocy, a w tym roku chcieliśmy jechać na Ukrainę. Autokary z Paczkami docierają na Litwę, Białoruś, do Mołdawii i dalsze tereny.

Radek Wdowski – hufcowy harcerzy opowiadał o przygodzie na granicy, która zmusiła ich do zmiany planów i wyjaśniał, jakim cudem znaleźli się w Łucku. Program obejmuje współpracę z MSZ polskim i są konkretne listy, informujące o tym, że MSZ współpracuje z różnymi Towarzystwami. I niby wszystko zostało zaplanowane. Okazało się jednak na granicy, że są kłopoty z wjazdem.

– Staliśmy na granicy wiele godzin – powiedział Radek Wdowski. – Powody tego były różne, między innymi dlatego, że organizacja, do której jechaliśmy, do obwodu czerniowieckiego rzekomo nie była wpisana do rejestru w Kijowie. Kierowca autokaru kończył czas pracy za dwie godziny i należało szybko zdecydować, gdzie mamy jechać. Patrzymy na mapę, najbliżej jest Łuck – no to jedziemy do Łucka. Z perspektywy wczorajszego i dzisiejszego dnia (14 i 15 grudnia), okazuje się, że to był trafiony wybór, jakby ręka Boga nad nami czuwała.

Paweł Szulc, pełniący funkcję sekretarza Pionkowskiego «Darzbór», pomagał koleżance Beacie oraz harcerzom i harcerkom w organizacji wyjazdu na Ukrainę. Na pytanie czy warto było przekraczać granicę odpowiedział:

– Tak, tak. Kiedy już dotarliśmy do Łucka, gdy udało nam się zdobyć nocleg, ogarnąć to wszystko tutaj na miejscu, to uważam, że jak najbardziej warto było.

Następnie rozmawialiśmy o Polonii i Polakach na Ukrainie w oczach młodych ludzi z polskiej perspektywy. Ten temat, starał się podsumować Radek Wdowski, przyszły socjolog. Mówił o tym, że kwestia Polonii i Polaków za granicą trochę stereotypowo postrzegana. Są to osoby, które borykają się z takimi problemami, jak kiedyś ktoś powiedział: my w pewnym stopniu, nie jesteśmy ani tu, ani tam. Cały czas umiejscowieni między dwoma narodami.

– Ta wspólnota musi żyć tu na Ukrainie, na Litwie, ale jest jakiś związek z Polską, więc sytuacja jest wyjątkowa, nawet pod kątem własnej świadomości. Bo tak naprawdę, dla tych ludzi Polska była tutaj. A że granice się przesunęły, to nikt z nich nie miał na to wpływu – zaznaczył Radek Wdowski. – Z drugiej strony, z tego co widzę, Wspólnoty są dobrze zorganizowane. Tu na państwa przykładzie widać, że znacie wzajemne tutejsze realia. Na przykład: przyjechaliśmy i nie wiedzieliśmy, co z tymi paczkami zrobić. Przyszła pani ze Stowarzyszenia i mówi: ta i ta rodzina potrzebuje pomocy. To pokazuje, że Polacy tutaj trzymają się bardzo mocno. Jedziemy dzisiaj z paczkami świątecznymi do Ołyki, po drodze wstąpimy do jeszcze jednego polskiego Towarzystwa w Łucku.

Rozmawiał Walenty WAKOLUK