W Draganówce w obwodzie tarnopolskim odbyły się uroczystości z okazji 150. rocznicy konsekracji kościoła pw. Matki Bożej Śnieżnej.

5 sierpnia do kościoła Matki Bożej Śnieżnej w Draganówce przybyli parafianie i wierni z Poczapiniec, Mikuliniec, Hałuszczyniec, Tarnopola oraz innych miejscowości. W uroczystości wzięli również udział członkowie Polskiego Centrum Kultury i Edukacji im. prof. Mieczysława Krąpca.

Mszę z okazji 150. rocznicy konsekracji kościoła odprawił proboszcz parafii Miłosierdzia Bożego i Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnopolu, dziekan dekanatu tarnopolskiego archidiecezji lwowskiej Kościoła Rzymskokatolickiego w Ukrainie ks. Andrzej Malig. Współcelebrowali ją księża z Draganówki, Mikuliniec, Hałuszczyniec, Skalatu, Starego Skalatu i Podwołoczysk.

Po zakończeniu nabożeństwa odbyło się wystawienie Najświętszego Sakramentu i uroczysta procesja eucharystyczna wokół kościoła. Ksiądz dziekan Andrzej Malig podzielił się wspomnieniami z pierwszej wizyty w tej świątyni w 1992 r. oraz podziękował wszystkim obecnym, parafianom i kapłanom za ich pracę na rzecz ocalenia kościołów rzymskokatolickich. Wspomniał też o budowniczych świątyni i tych, którzy ją odnawiali. Był to m.in. śp. ks. Józef Chromik. To właśnie dzięki niemu, jego rodzinie i ofiarności parafian na początku lat 90. odnowiono kościół w Draganówce. 24 października 1992 r. świątynia została rekonsekrowana przez bpa Rafała Kiernickiego.

Do wzniesienia gmachu kościoła w Draganówce miejscowi katolicy uczęszczali do kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Nastasowie. Według portalu rkc.in.ua około 1851 r. wierni z Draganówki i Poczapiniec zaczęli zbierać fundusze na budowę świątyni. Działkę ofiarowała rodzina Sobolewskich. W 1852 r. utworzono w Draganówce kapelanię, do której należały także Poczapińce. Budowę kościoła zakończono w 1858 r., ale prace nad wyposażeniem wnętrz trwały jeszcze przez jakiś czas. 6 czerwca 1872 r. kościół w Draganówce konsekrował arcybiskup lwowski Franciszek Wierzchlejski. Od 1859 r. do dnia dzisiejszego przetrwał w nim ołtarz główny Matki Bożej.

Świątynia została poszerzona w latach 1902–1903 i wyremontowana na początku lat 1930. Pod koniec okresu międzywojennego parafia liczyła ok. 3 tys. wiernych oraz miała kaplicę filialną w Poczapińcach. W 1945 r. proboszcz parafii ks. Karol Mazurkiewicz wyjechał do Polski, a kościół zamknięto. Za czasów Związku Radzieckiego w świątyni mieścił się spichlerz.

Tekst i zdjęcia: Ałła Flissak,
Polskie Centrum Kultury i Edukacji im. prof. Mieczysława Krąpca w Tarnopolu