26 marca członkowie Polskiego Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego «Zbaraż» odwiedzili przyjaciół w Husiatynie – mieście mającym wiele wspólnego ze Zbarażem. Była to pielgrzymka, podróż i wymiana doświadczeń, studium wspólnej historii i interakcji kulturowych.

W drodze do Husiatyna nawigacja GPS dwukrotnie próbowała zmienić geografię naszej podróży, ale dzięki Bogu szczęśliwie i na czas dotarliśmy do Domu Polskiego. Wraz z prezesem i członkami organizacji pozarządowej «Nadzbruczańskie Towarzystwo Kultury i Języka Polskiego» wzięliśmy udział w mszy świętej w kościele Świętego Antoniego (w Zbarażu też mamy kościół Świętego Antoniego), gdzie zostaliśmy bardzo ciepło przyjęci przez księży i parafian.

Następnie braliśmy udział w Drodze Krzyżowej w Husiatynie. W tym dniu mieszkańcy i goście Zbaraża różnych wyznań również przeszli ulicami miasta w Drodze Krzyżowej. Połączyła ich wszystkich wspólna modlitwa o pokój. Wśród uczestników procesji byli także członkowie Polskiego Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego «Zbaraż», parafianie miejscowego kościoła, przyjaciele i krewni. Nasza delegacja modliła się w Husiatynie o pokój.

Po Drodze Krzyżowej zostaliśmy zaproszeni na spotkanie przez ks. Michała i ks. Polikarpa, który dwukrotnie pracował w naszym kościele. Wspominaliśmy wydarzenia, w których wspólnie uczestniczyliśmy oraz rozmawialiśmy o dziejach Husiatyna i Zbaraża. Ciekawostką jest, że w przeszłości, w trudnych czasach, w Husiatynie wielokrotnie ukrywano kosztowności i pamiątki ze Zbaraża. Również w kościele w Husiatynie obejrzeliśmy kopię cudownej ikony Matki Boskiej Zbaraskiej namalowaną na zlecenie naszego przyjaciela, mecenasa Andrzeja Sawczuka.

W Nadzbruczańskim Towarzystwie Kultury i Języka Polskiego, do siedziby którego dotarliśmy po modlitwie i rozmowie w kościele, przyjęto nas jak rodzinę. Prezes Jan Piejko oprowadził przybyłych po Domu Polskim, w którym działa szkoła języka polskiego, przedstawił historię jej powstania oraz opowiedział o życiu codziennym organizacji społecznej. Byliśmy bardzo wzruszeni gościnnością gospodarzy.

W tym dniu zwiedziliśmy także kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Sidorowie (kościół dominikanów z 1741 r.), gdzie rozpoczynało swoją działalność Nadzbruczańskie Towarzystwo Kultury i Języka Polskiego, oraz ruiny zamku Kalinowskich – to właśnie Kalinowscy, według podań, ukrywali kosztowności i pamiątki ze Zbaraża.

Piotr Bajdecki,
Polskie Towarzystwo Kulturalno-Oświatowe «Zbaraż»
Zdjęcia udostępnione przez autora