Czy mieliście kiedykolwiek okazję być na występie kabaretu? Kijowski zespół muzyczno-teatralny «Dakh Daughters Band» stworzył dla mieszkańców Łucka taką okazję w poniedziałek, 16 lutego. Widowisko odbyło się w Wołyńskim Teatrze Akademickim im. Tarasa Szewczenki.
Nie wypada nazywać wystąpienia «Dakh Daughters» koncertem. Rezygnując z jakichkolwiek ograniczeń, stylów i gatunków, uczestniczki zespołu przedstawiły widzom prawdziwy performance.
«Dakh Daughters» to nowy projekt założyciela teatru «DACH», producenta i reżysera Włada Troickiego, znanego także z założonego przez niego etno-kwartetu «DachaBracha». Szereg filmów muzycznych freakowego kabaretu «Dakh Daughters» już zdobyło szaloną popularność w sieciach społecznościowych i na YouTube. Dziewczyny prawie od 10 lat pracują razem w teatrze, a pomysł na założenie tego projektu dojrzał dopiero w 2012 r. na corocznym Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Współczesnej «GOGOLFEST».
Projekt nieprzypadkowo nosi miano «kabaretu freakowego». Kabaret, jak wiemy, jest miejscem rozrywki. Wabi nas niecodzienną atmosferą, mieszaniną nastrojów i uczuć i najczęściej spełnia oczekiwania widzów. Styl kabaretowy jest zauważalny w strojach aktorek, fryzurach, manierach. Nieco egzotyczny dla ukraińskiej przestrzeni muzycznej projekt, wywołuje u odbiorcy skrajne emocje spowodowane różnorodnością form przekazu: od medytacji i kazań po wybuchowe krzyki i humor. Śpiewaczki nie bały się być śmieszne, straszne, seksualne, ponieważ według nich to cechy prawdziwej kobiecej natury.
Ekstrawaganckie i szokujące zachowanie aktorek współbrzmiało z nastrojami widowni. Barwne obrazy i oryginalne wykonanie znanych od dawna utworów zachwyciły publiczność. Program artystyczny był bardzo różnorodny, ponieważ składał się z piosenek, anegdot, dramatów w jednym akcie, tańców. Poważne i komiczne skecze prezentowane między utworami uzupełniały scenariusz i wprowadzały widzów w oczekiwany przez artystki nastrój.
«Dakh Daughters» w swoich kompozycjach wykorzystują teksty J. Brodskiego, T. Szewczenki, Łesi Ukrainki, Cz. Bukowskiego, Mychajła Semenka, J. Andruchowycza, S. Żadana. Repertuar zespołu jest skonstruowany w taki sposób, że w różnych występach bierze udział prawie 15 instrumentów muzycznych, wśród których jest tamburyn, kontrabas, harmonijka ustna, marakasy, skrzypce, wiolonczela, akordeon, ksylofon, bębny, gitara, fortepian. Prawdziwą wisienką na torcie było przedstawianie tekstów w różnych dialektach języka ukraińskiego, a także w języku angielskim, francuskim, rosyjskim, niemieckim.
Podczas występu w Łucku zabrzmiała «Hanusia» – ulubiona piosenka licznych fanów. Monolog, oparty na opowieściach starej hucułki z rejonu wierzchowińskiego wygłosiła Rusłaha Hazipowa siedząc na bębnie. Publiczności przedstawiono także niejednoznaczną interpretację «Testamentu» Szewczenki: liryczny patos nagle stał się wybuchowym: «Kiedy umrę, to na wzgórzu wznieście mi mogiłę». Oryginalne i niespodziewane kolaże dźwiękowe niewątpliwie zaskakiwały obecnych oraz wywoływały różnobarwne emocje, które dało się odczuć się na sali po przeżytym widowisku. Eksperymenty, mieszanina stylów, pasji, języków, tempa – powodowały, iż widzowie cały czas skoncentrowani byli na grze aktorskiej. Mimo stałego scenariusza, artystki za każdym razem na nowo tworzą magię odkrywania, spontaniczności, niepowtarzalności.
I choć widowisko zaprezentowane przez «Dakh Daughters» być może minie się z oczekiwaniami niektórych odbiorców, to taki rodzaj rozrywki, kiedy nie trzeba głęboko się zanurzać w usłyszany tekst, bo już się go zna, jest absolutnie usprawiedliwiony.
Iryna POLETUCHA
Fot. Wład KARDASZ
