Radość, wzruszenie i żal – tak krótko mogę powiedzieć o moich odczuciach po ponownych odwiedzinach miejsc związanych z życiem mojej prapraprababki Ewy Felińskiej znanej pisarki, patriotki i matki Świętego – arcybiskupa Zygmunta Szczęsnego Felińskiego.

W 1941 roku funkcjonariusze NKWD dokonali masowych zbrodni na więźniach politycznych w więzieniach na okupowanych przez ZSRR terenach Polski, Litwy, Łotwy i Estonii, a także na terenach ZSRR przed 1939 (Mińsk, Orzeł, Winnica) i na szlakach ewakuacji więzień po agresji III Rzeszy na ZSRR 22 czerwca 1941.

Cmentarz Dubieński w Równem to polski cmentarz, który prawie w całości przetrwał do naszych dni. Przyciąga uwagę nie tylko mieszańców miasta, ale też licznych gości Rówieńszczyzny, którzy chętnie go zwiedzają.

Za wsią Niewirków, w pobliżu lasu, przebija się uzdrawiające źródło. Ludzie nazywają je «kryniczką». Uważa się, że woda z «kryniczki» ma właściwości lecznicze. Na wsi jest odnowiona studnia, koło której stoi krzyż. Przy nim zatrzymują się przechodnie, żeby odpocząć i napić się wody ze zdroju. Duchowe źródło Niewirkowa – Kościół Świętej Trójcy – też doczekał się początku swego odrodzenia.

W Wołyńskim Muzeum Krajoznawczym, w ramach festiwalu «Strawiński i Ukraina», została otwarta wystawa fotograficzna «Mistrz i jazz» albo «Portretowanie jazzu wczoraj i dziś».

Muzeum Wołyńskie w Łucku zostało oficjalnie otwarte 16 czerwca 1929 roku. Obecnie ta instytucja nazywa się Wołyńskie Muzeum Krajoznawcze. To największa i najstarsza placówka muzealna na terenie obwodu. W gromadzeniu zbiorów muzeum w okresie międzywojennym uczestniczyli m.in. Aleksander Prusiewicz, Jakub Hoffman, Adam Wojnicz, Zbigniew Rewski, Kazimierz Przemyski, Julian Nieć, Józef Edward Dutkiewicz, Tadeusz Sulimirski i Jan Fitzke.

Nasza znajomość z Niezależnym Hufcem Harcerstwa Polskiego «LS-Kaszuby»ze Szwecji rozpoczęła się jeszcze w maju 2013 roku w Warszawie. Niedawno miałem okazję odwiedzić dawnych znajomych w Sztokholmie.

Jazz-folk festiwal «Muzyczne Dialogi» już po raz dziesiąty odbył się w ‎Łucku.

W ‎Łuckiej Radzie Miejskiej odznaczono mieszkańców Wołynia, którzy ryzykowali własnym życiem w latach II wojny światowej, by ratować Żydów przed śmiercią z rąk nazistów.