Stosunki rówieńsko-polskie: 10 lat historii
Artykuły

Luty to jednak prawdziwe przesilenie. Podobno naukowcy stwierdzili, że 18 lutego to najbardziej depresyjny dzień roku. Święta za nami, pieniędzy mało, do wiosny daleko. To jest dobry czas na podsumowania.

Wracam do domu – po całym dniu zajęć. «Dlaczego przez 10 lat, od kiedy uczę polskiego nie wymyśliłam lepszego sposobu na wytłumaczenie swoim uczniom, że biernik ma końcówkę ę zamiast ukraińskiego u?» – myślę całą drogę ślizgając się na śniegu. Było to pierwsze przygnębiające pytanie lutego na ten wieczór.

Wchodzę do domu z watą w nosie po porannym zabiegu laryngologicznym i występie w lokalnej telewizji, gdzie wypowiadałam się o polsko-ukraińskich stosunkach, które ciągle ktoś chce zepsuć. Na miejscu okazuje się, że biernik nie był jedynym przygnębiającym problemem. «Jak wyszło?» – pytam o występ żądna jakiegokolwiek pocieszania w najgorszym dniu roku kalendarzowego. «Nikt Cię nie zrozumiał, bo mówiłaś po polsku w ukraińskiej telewizji. To Twoje niedopracowanie» – słyszę w progu ton człowieka, który zdaje się, że świadomie przeżył każdą sekundę minionego dziesięciolecia.

10 lat przeleciało mi przed oczami. W popłochu i jakby usprawiedliwiając siebie zaczęłam przeszukiwać pamięć. Czego mógł dokonać Polak w sile życia przez 10 lat mieszkając na Ukrainie? Nie odłożyłam na emeryturę. Nie zatrułam się ketchupem, na który wszyscy narzekają, że jest pełen zabijających konserwantów. Dodam też, że nie ugryzł mnie żaden z bezdomnych psów, których zawsze się bałam, bo w Polsce ich nie ma. Poza tym nauczyłam się obserwować kurs dolara i przeliczać go w głowie na złotówki. Jakby tego było mało to jeszcze cztery lata mieszkałam na ulicy Stepana Bandery i adres ten podawałam z obojętnością swoim znajomym z Polski, a oni ze znudzeniem pytali, czy to daleko od centrum. Przez 10 lat nawet nie zachorowałam na świńską grypę, choć jasne było z doniesień medialnych, że powinnam! I do tego wszystkiego nie nauczyłam się mówić po ukraińsku publicznie.

Zasnęłam z nieprzyjemnym uczuciem zapchanego nosa. Obudził mnie katar. A wraz z nim kolejna fala przemyśleń pomieszanych z poczuciem wstydu i niedopracowania. Mea culpa!

Rano lecę do sklepu po coś do śniadania. Wpadam i – jak często to bywa – słyszę znaną mi lekko wschodnią polszczyznę: «Dzień dobry. Co podać?» I teraz zrozumiałam. Może i trzeba było dopracować ukraiński, ale jak to miło, że ktoś w obcym kraju wita Cię o 9-tej rano mówiąc w twoim języku i sprzedaje Ci twój ulubiony chleb. Zwraca się do Ciebie po polsku, mimo że nie musi, nie ma takiej potrzeby ani obowiązku. Po prostu tak sobie, dla «rozwahy» zagaduje z figlarnym uśmiechem. Zrozumiałam też, z czego bierze się moje niedopracowanie i dlaczego, kiedy wracam do Polski, pytam mamy: «Jak sprawy?».

Ewa MAŃKOWSKA,
Ukraińsko-Polski Sojusz imienia Tomasza Padury

CZYTAJ TAKŻE:

5 LAT: KROPKI NAD I

Powiązane publikacje
Poznaję Ojczyznę przodków
Wydarzenia
Opowiem Wam o mojej wspaniałej wycieczce «Poznaję Ojczyznę przodków», która odbyła się w dniach 26 lipca – 3 sierpnia.
12 sierpnia 2022
Specjalny program stypendialny dla studentów i naukowców z Ukrainy
Konkursy
Narodowe Centrum Nauki ogłasza specjalny program stypendialny skierowany do studentów i naukowców z Ukrainy, którzy w wyniku agresji Rosji na Ukrainę schronili lub schronią się w Polsce.
11 sierpnia 2022
Operacja Polska w historii mojej rodziny. Część 1
Artykuły
Tragiczna data 11 lipca 1943 r. została wyryta na zawsze w historycznej pamięci Polaków na Wołyniu. Natomiast dla Polaków, którzy na mocy pokoju ryskiego pozostali na terenie sowieckiej Ukrainy, m. in. także dla mojej rodziny, takim czarnym dniem stał się 11 sierpnia 1937 r. – dzień podpisania rozkazu nr 00485.
11 sierpnia 2022
Harcerze i płastuni wspólnie przy grobach żołnierzy Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej
Wydarzenia
Harcerze Chorągwi Łódzkiej ZHP wspólnie z harcerzami z Hufca «Wołyń» oraz płastunami z Równego i Winnnicy podczas lipcowego obozu porządkowali groby żołnierzy Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej w Kaliszu, Szczypiornie oraz Warszawie.
10 sierpnia 2022
«Gaude Polonia»: rozpoczął się nabór wniosków na rok 2023
Konkursy
Trwa nabór wniosków do Programu Stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP «Gaude Polonia» na rok 2023.
09 sierpnia 2022
Weź udział w szkoleniu «Podstawy wystąpień publicznych»
Wydarzenia
Fundacja Wolność i Demokracja zaprasza przedstawicieli organizacji polskich i polonijnych do udziału w szkoleniach on-line «Podstawy wystąpień publicznych».
09 sierpnia 2022
Trwa książkowa współpraca Zbaraża z polskimi miastami partnerskimi
Wydarzenia
Mieszkańcy Zbaraskiej Hromady zbierają ukraińskie książki dla polskich bibliotek oraz dla Ukraińców przebywających obecnie w Polsce i mających na nie zapotrzebowanie.
08 sierpnia 2022
Janusz Korczak – lekarz, wychowawca i nauczyciel. Czego nauczył nas o dzieciach?
Artykuły
Jego najbardziej znana książka «Król Maciuś Pierwszy», opowiadająca o królewiczu kierującym państwem, została przetłumaczona na kilkanaście języków i jest czytana do dziś. W 80. rocznicę tragicznej śmierci Janusza Korczaka w obozie koncentracyjnym w Treblince przypominamy jego życie i koncepcje wychowawcze.
07 sierpnia 2022
150 lat temu konsekrowano kościół w Draganówce na Tarnopolszczyźnie
Wydarzenia
W Draganówce w obwodzie tarnopolskim odbyły się uroczystości z okazji 150. rocznicy konsekracji kościoła pw. Matki Bożej Śnieżnej.
07 sierpnia 2022