21 stycznia, w pierwszą rocznicę śmierci ks. prałata Ludwika Kamilewskiego, w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łucku odbyła się żałobna msza święta.
Mszy przewodniczył bp Witalij Skomarowski, ordynariusz Diecezji Łuckiej. Uczestniczyli w niej również księża i wierni Łuckiego Dziekanatu Kościoła Rzymskokatolickiego. W kazaniu biskup przypomniał, że Kościół Katolicki na Ukrainie ogłosił rok 2020 Rokiem Modlitwy o Powołanie i Świętość Kapłanów oraz Osób Konsekrowanych, a prałat Ludwik Kamilewski jest dobrym przykładem świętego duchownego. Ks. Ludwik pełnił posługę kapłańską przez 45 lat, prawie 10 z nich – w Diecezji Łuckiej.
«Zgromadziliśmy się dziś, żeby pomodlić się w intencji ks. Ludwika w pierwszą rocznicę jego śmierci. Przyszliśmy na mszę do naszej świątyni – tej, którą zwrócono katolikom właśnie dzięki staraniom ks. Ludwika i którą on odnowił, jak i inne kościoły naszej diecezji. Pamiętajmy więc i dziękujmy Bogu za jego posługę» – powiedział bp Witalij Skomarowski.
W marcu 1991 r. ks. Ludwik Kamilewski został mianowany – pierwszym po wielu latach sowieckiego reżimu – proboszczem katolickiej parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łucku. To właśnie on kierował procesem rewindykacji łuckiego kościoła i jego odnowieniem, a następnie doprowadził do odzyskania przez katolików wielu innych świątyń na Wołyniu, m.in. w Maniewiczach, Ołyce, Cumaniu, Beresteczku i Lubieszowie. W Łucku ks. Ludwik pełnił posługę w latach 1991–1998, przez następne dwa lata był proboszczem w Kiwercach. W latach 2000–2018 ks. Ludwik Kamilewski pełnił służbę w winnicy Pańskiej w Żytomierzu. Po przejściu na emeryturę powrócił do łuckiej parafii, którą uważał za swój dom. To właśnie tu 21 stycznia 2019 r. skończyło się jego ziemskie życie. Ks. Ludwik Kamilewski został pochowany w Polonnem (obwód chmielnicki) obok rodziców.
W mszy żałobnej uczestniczyli również członkowie Stowarzyszenia Kultury Polskiej na Wołyniu im. Ewy Felińskiej, ks. Ludwik był przecież jednym z aktywnych twórców tej organizacji, a kościół, dzięki jego zgodzie, w 1992 r. stał się pierwszą siedzibą SKP.
Tekst i zdjęcia: Anatol OLICH
