Po raz pierwszy w rozgrywkach w klasie A Lubelskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej uczestniczyły aż trzy kluby z województwa wołyńskiego. Ich rywalami były trzy kluby z Lubelszczyzny. Był wśród nich również nowo powstały klub Unia utworzony dzięki połączeniu dwóch najlepszych drużyn z Lublina: WKS Lublin oraz Lublinianki.
Debiutant rozgrywek, Sokół z Równego, rozpoczął od dwóch porażek w Lublinie – 0:1 z Unią oraz 1:3 z drużyną Akademickiego Związku Sportowego. Porażki na starcie poniosły również doświadczone wołyńskie kluby. WKS Kowel już bez por. Gebhardta, który zakończył karierę, przegrał z tymi samymi rywalami: z AZS – 1:3 i z Unią – 0:4. Hallerczyk u siebie przegrał z WKS Zamość (1:3).
Po nieudanym starcie obydwie rówieńskie drużyny spotkały się ze sobą. Mecz prowadzony przez sędziego Bolesława Bukowieckiego zakończył się zdecydowanym zwycięstwem Sokoła (3:0), bramki strzelili Korniejwski (2) i Józef Szewczyk.
Być może akurat ta wygrana dodała pewności piłkarzom Sokoła. Rówieńska drużyna Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego w następnych meczach w Zamościu i Kowlu odnosiła zwycięstwa.
Drugą kolejkę rozgrywek Sokół rozpoczął meczem z głównym faworytem – klubem Unia. Była to bardzo ciekawa gra, która skończyła się remisem (3:3). Jednocześnie, jak podawało «Echo Rówieńskie», drużyny «zepsuły dużo pewnych pozycji podbramkowych, które łatwo można było wykorzystać». «Gra Sokoła była (…) ofiarna. (…) Świetnie pracowała pomoc. (…) Obrona dobra. Ładnie bronił kilka groźnych strzałów Pliskiewicz» – pisał nieznany nam autor. Bramki dla Sokoła strzelili Bolesław Bąk (2) oraz Józef Szewczyk. Zawody dobrze prowadził (jak również pozostałe mecze) por. Palczyński.
W kolejnym meczu Sokół odniósł jeszcze jedno zdecydowane zwycięstwo – z wynikiem 6:0 wygrał z Hallerczykiem. Aż pięć bramek strzelił w tej grze legendarny Józef Szewczyk, natomiast szóstą zdobył Witalij Winogradow.
Jak wkrótce się okazało, była to ostatnia gra Sokoła w klasie A w tym roku, ponieważ ani AZS, ani WKS Zamość, ani WKS Kowel do Równego nie przyjechały. Zostały za to ukarane porażkami z wynikiem 0:3. Sokół w końcu zajął drugie miejsce, a mistrzem klasy A została Unia, która przegrała tylko jeden mecz z dziesięciu – ten, o którym mowa wyżej.
Sokół (Równe) – najlepszy wołyński klub w 1927 r.
Wojskowym klubom Wołynia nie udało się odnieść takiego sukcesu, jak Sokołowi. Hallerczykowi udało się zdobyć dwa zwycięstwa – pierwsze w meczu z WKS Zamość (4:3), drugie wskutek przyznania mu walkoweru, ze względu na to, że AZS nie przybył do Równego. Natomiast WKS Kowel podobno nie zdobył żadnego punktu. Niestety autorowi tego tekstu nie udało się odnaleźć wyników obu meczów między WKS Równe i WKS Kowel, a także wyników dwóch meczów WKS Kowel z WKS Zamość. Ze względu na to nie ma możliwości ułożenia tabeli ostatecznych wyników zawodów piłkarskich. Nie opublikowało takiej tabeli również żadne z czasopism opracowanych przez autora.
Ku klasie A zdecydowanie zmierzał ŻKS Hasmonea z Równego. O wysokim poziomie gry tej żydowskiej drużyny świadczy chociażby wynik towarzyskiego meczu z mistrzem okręgu – Unią – 1:1. W Grupie Kresowej klasy B Hasmonea zajęła pierwsze miejsce, zostawiwszy z tyłu Makkabi z Brześcia, klub Amatorzy z Kowla oraz WKS Dubno. Liderami żydowskiego klubu z Równego byli Pejsach Feldman, Stanisław Sawicki, Rozenfeld, Jagoda oraz bramkarz Kandelman.
Fragment gry w Kowlu (z archiwum Hordija Filipowicza).
Rozgrywki, które decydowały o wejściu do klasy A Hasmonea niespodziewanie przegrała poniósłszy porażkę z mistrzem Grupy Lubelskiej – Klubem Sportowym Plage i Laśkiewicz (0:1 і 2:3). W następnym roku ŻKS z Równego zagrał jednak w klasie A, lecz nie Lubelskiego OZPN, a Wołyńskiego Podokręgu – w 1928 r.; po «rozwodzie» z Lubelskim OZPN, kluby województwa wołyńskiego rozpoczęły własne rozgrywki.
W sierpniu Równe znowu zebrało własną reprezentację – dla towarzyskiego meczu ze lwowską Hasmoneą, uczestnikiem ogólnopaństwowej ligi. W jej składzie zagrało sześciu piłkarzy rówieńskiej Hasmonei, czterech piłkarzy Sokoła oraz jeden przedstawiciel Hallerczyka. Dzięki dwóm celnym strzałom Feldmana, rówieńska reprezentacja niespodziewanie zwyciężyła wynikiem 2:1.
Hallerczyk wraz z Unią reprezentował swój okręg w ogólnopolskich wojskowych zawodach. Obydwie drużyny będące mistrzami Okręgu Korpusu II, który łączył jednostki wojskowe lubelskiego oraz wołyńskiego województwa, przegrały pierwsze mecze i w dalszej walce nie uczestniczyły. Unia poniosła porażkę w meczu z łódzką drużyną (0:5), a Hallerczyk przegrał z wojskowymi mistrzami Warszawy (2:5).
Bardzo aktywna w tym roku była reprezentacja Dubna, w której składzie znaleźli się piłkarze WKS Dubno, ŻKS Hakoach Dubno i Wega. Piłkarze z Dubna zagrali kilka meczów z rówieńskimi drużynami – u siebie z Hasmoneą (2:5 i 1:0) i Sokołem (1:3 i 0:2) oraz w Równem z Hasmoneą (0:7).
Serhij HRUDNIAK
P. S. od autora: Tekst został opracowany na podstawie publikacji w prasie z roku 1927 – w czasopismach «Echo Rówieńskie» (Równe), Przegląd Sportowy» (Kraków) oraz «Ziemia Lubelska» (Lublin). Dziękuję również za pomoc w przygotowaniu materiału Jurijowi Melnykowi i Wołodymyrowi Morozowowi (Zdołbunów) i Bogdanowi Lupie (Lwów).
Będę bardzo wdzięczny wszystkim osobom, które udzielą mi informacji o wołyńskich działaczach i piłkarzach w okresie międzywojennym, udostępnią ich zdjęcia lub dokumenty. Można mnie znaleźć na Facebooku (Serhiy Grudnyak) lub napisać do mnie na: sgrudnyak@gmail.com.
CZYTAJ TAKŻE:
ROK 1921: POCZĄTKI PIŁKI NOŻNEJ W WOJEWÓDZTWIE WOŁYŃSKIM
ROK 1922: PIERWSZE MISTRZOSTWA DLA WOŁYŃSKICH KLUBÓW
ROK 1923: AWANS WKS KOWEL DO KLASY A
ROK 1924: WKS KOWEL JEDNYM Z LIDERÓW KLASY A
WOŁYŃSKA PIŁKA W LATACH 1925–1926: PIERWSZE OSIĄGNIĘCIA SOKOŁA
