Ze świecą szukać takiego, który nie znałby baśni Hansa Christiana Andersena o królu nabitym w butelkę lub, jak kto woli, wystawionym do wiatru (co gorsze – pewną wstydliwą częścią ciała) przez spryciarzy znających się dobrze na ludzkiej psyche.
Wydawałoby się rzeczą całkowicie niemożliwą, aby wmówić dorosłemu człowiekowi, że jest wielbłądem. Choć w tym przypadku, jak wiemy, chodziło o ubrania przecudnej urody mające okrywać królewskie ciało. A jednak. Zamiast w szatach, władca, wśród tłumów, paradował radośnie świecąc golizną na lewo i prawo.
Co gorsze, całe otoczenie królewskie oraz jego poddani także ulegli zbiorowej manipulacji. Prostą, bez zbędnego kluczenia, ścieżkę oszustwa wybrali kanciarze. Zapewne prawie każdemu przedstawicielowi gatunku ludzkiego można wmówić największą banialukę, jeśli tylko użyte zostaną właściwe argumenty.
Kto chciałby z otwartą przyłbicą przyznać się szerokiemu ogółowi, że honoru nie ma za grosz, głupi jest jak but i nie nadaje się na żaden urząd – choćby najmniejszy i nic nieznaczący. Zatem jeśli zostaniemy przyparci do ściany i musimy zająć określone stanowisko w jakiejś trudnej a niewygodnej sprawie, jakże często nadrabiamy miną i udajemy emocje, których wcale nie czujemy tylko po to, aby przypodobać się swojemu zwierzchnikowi.
Widzimy tylko to, czego od nas oczekują, a przymykamy oko na sprawy, o których mówić – choć język nas świerzbi – w danym momencie się nie powinno lub gdy inni milczenia od nas oczekują.
Hipokryzja, którą jakże często widzimy i potępiamy u innych, brzydząc się nią niezmiernie, towarzyszy nam przez całe życie i jakoś nikczemności owej cechy sami u siebie za żadne skarby świata dostrzec nie możemy.
Ze świecą szukać – oznacza coś lub kogoś trudno dostępnego, wyjątkowego, unikalnego.
Nadrabiać miną, czyli stwarzać pozory lepszego samopoczucia, udawać pewnego siebie.
Być wystawionym do wiatru lub nabitym w butelkę – oznacza to samo, czyli zostać oszukanym.
Wmówić komuś, że jest wielbłądem – zmanipulować kogoś; odwrócenie powiedzenia udowadniać komuś, że nie jest się wielbłądem (czyli dowodzić czegoś oczywistego, bezsprzecznego).
Robić coś z otwartą przyłbicą – czyli jawnie, w jasny, czytelny sposób.
Być głupi jak but – oznacza człowieka mało rozumnego, tępego.
Ktoś jest przyparty do ściany – czyli został do czegoś zmuszony, jest bez wyjścia.
Przymknąć na coś oko – udawać, że się nie dostrzega jakiejś nieprawidłowości, problemu.
Kogoś język świerzbi powiemy o kimś, kto bardzo pragnie coś powiedzieć, ujawnić jakiś sekret.
Za żadne skarby świata, czyli za żadną cenę.
Gabriela WOŹNIAK-KOWALIK,
nauczycielka skierowana do Łucka i Kowla przez ORPEG
CZYTAJ TAKŻE:
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: DROGOWY MORALITET
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: RODZINNE SPOTKANIA, CZYLI U CIOCI NA IMIENINACH
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: NASZE GRUBSZE
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: PAMIĄTKI Z WAKACJI
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: SMAK DZIECIŃSTWA
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: NABICI W BUTELKĘ
