W 2017 roku uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego wypadła 16 kwietnia. W tym roku chrześcijanie obrządku wschodniego i zachodniego wspólnie świętowali Wielkanoc, ale katolicy Łucka mieli jeszcze jedną okazję do świętowania: w tym dniu swoje 70-te Urodziny obchodził były ordynariusz łucki, obecnie biskup-senior Marcjan Trofimiak.
Marcjan Trofimiak urodził się 16 kwietnia 1947 roku w miasteczku Kozowa na Tarnopolszczyźnie. W 1965 roku po ukończeniu szkoły średniej młody absolwent rozpoczął naukę na wydziale muzycznym Lwowskiego Studium Pedagogicznego. Studiował tam do roku 1969 z przerwą na obowiązkową służbę wojskową. W tymże roku wyjechał do Rygi z zamiarem wstąpienia do katolickiego Seminarium Duchownego – był to rok, w którym władze radzieckie po raz pierwszy zezwoliły na przyjęcie przez Seminarium kilku kleryków z Ukrainy. Święcenia kapłańskie Marcjan Trofimiak otrzymał 26 maja 1974 roku, po czym powrócił na Ukrainę.
Posługa kapłańska w owych czasach była sprawą nie tylko niełatwą, a właściwie rzec by można, był to wyczyn wręcz heroiczny. W zwalczaniu Kościoła władze wtedy nie przebierały w środkach. Księży katolickich na całej Ukrainie pozostała zaledwie garstka, a więc «parafia» ks. Marcjana była przeolbrzymia: śpieszył z posługą wiernym w obwodach Lwowskim, Tarnopolskim, Chmielnickim, Iwano-Frankowskim, a także Rówieńskim i Wołyńskim.
16 stycznia 1991 roku Ojciec Święty Jan Paweł II odnowił hierarchię rzymskokatolicką na Ukrainie mianując pięciu biskupów, w gronie których był także ks. Marcjan Trofimiak. Nowo wyświęcony biskup został biskupem pomocniczym diecezji archidiecezji. 18 maja 1996 roku papież reaktywował diecezję Łucką i mianował jej Administratorem Apostolskim arcybiskupa Mariana Jaworskiego, który z kolei mianował bp. Marcjana wikariuszem generalnym tejże diecezji. Dwa lata później, 26 marca bp Marcjan został mianowany ordynariuszem diecezji Łuckiej.
Pracy nowy ordynariusz miał pod dostatkiem, bowiem diecezja Łucka została chyba najbardziej zniszczona ze wszystkich diecezji na Ukrainie. W obwodach Wołyńskim i Rówieńskim do roku 1989 nie było żadnej (sic!) funkcjonującej katolickiej świątyni. Przed wojną zaś ich było aż 167… Jeszcze pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych, gdy tylko zaistniała taka możliwość, ks. Marcjan inspirował i wszelako popierał inicjatywy zwracania katolikom ich kościołów. Około 100 parafii w całej zachodniej części Ukrainy mogą bp. Marcjana uważać za swojego «ojca chrzestnego»! W samej tylko diecezji Łuckiej za czasów jego rządów udało się odzyskać kilkanaście świątyń i zbudować pięć nowych.
W roku 1996 biskup Trofimiak był jednym z pomysłodawców utworzenia Wszechukraińskiej Rady Kościołów i Organizacji Religijnych (WRKiOR) – ciała przedstawicielskiego i konsultacyjno-doradczego, którego zadaniem jest koordynowanie dialogu międzywyznaniowego i międzyreligijnego, a także służy zjednoczeniu instytucji religijnych i publicznych na rzecz odrodzenia duchownego i społecznego Ukrainy. Obecnie WRKiOR bierze aktywny udział w życiu politycznym Ukrainy, m.in. występując z inicjatywą ustawodawczą. I władze państwowe liczą się ze zdaniem wierzących. Biskup Marcjan razem z biskupem greckokatolickim Julianem Gburem przewodniczyli w roku 2001 komitetowi organizacyjnemu, który przygotowywał pielgrzymkę Ojca Świętego Jana Pawła II na Ukrainę – jednego z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Ukrainy.
W roku 2005 bp Marcjan wystąpił z inicjatywą utworzenia Wołyńskiej Rady Kościołów, która działa do dziś patronując m.in. odbywającemu się corocznie maratonowi telewizyjnemu i radiowemu pt. «Bóg bogaty w miłosierdzie», z którego pomocy zarówno materialnej, jak i duchownej, skorzystało wielu potrzebujących.
Można jednak zaryzykować stwierdzenie, że najdonioślejszym osiągnięciem biskupa Marcjana było wydanie «Mszału Rzymskiego». W roku 2002 została wydana przez Watykan edycja typowa Mszału obowiązująca w Kościele łacińskim na całym świecie. Właśnie pod kierunkiem biskupa, a także z bezpośrednim jego udziałem, dokonywało się tłumaczenie tej najważniejszej księgi Kościoła Katolickiego. Przekład ukraiński ujrzał świat w 2012 roku jako pierwszy na świecie. Niewielu zdaje sobie sprawę, że wydanie tego «Mszału» jest wydarzeniem unikalnym w życiu religijnym i kulturowym nie tylko Kościoła, lecz także w skali całej Ukrainy. Zauważmy, że np. Niemcy, Wielka Brytania i Włochy podały swoje przekłady do zatwierdzenia kilka lat później niż Ukraina, zaś wiele krajów dysponujących znacznie większymi możliwościami i środkami, wciąż nie mają nowego tłumaczenia. Należy podkreślić, że to wyłącznie dzięki ofiarności i zaangażowaniu biskupa Marcjana, ordynariusza Łuckiego, Kościół na Ukrainie posiada własny «Mszał».
Mieszkańcy Wołynia także pamiętają biskupa Marcjana dziękując mu za jego posługę.
Anatolij OLICH
Zespół «Monitora Wołyńskiego»,
Stowarzyszenie Kultury Polskiej im. Ewy Felińskiej na Wołyniu,
a także liczni Przyjaciele
życzą Jubilatowi błogosławieństwa Bożego, dobrego zdrowia i plurimos annos!
CZYTAJ TAKŻE:
BISKUP WITALIJ SKOMAROWSKI: «MOIM POWOŁANIEM JEST KAPŁAŃSTWO»
BISKUP STANISŁAW SZYROKORADIUK: NASZĄ BRONIĄ RÓŻANIEC I MODLITWA
