Wydawało się, że ukraińscy historycy nie raz stawiali kropki nad i w tej kwestii.

Jednak najmniejsze zmiany w przychylności kasty rządzących na Ukrainie do wojowniczego sąsiada powodują, że większość ukraińskiego społeczeństwa znowu gotowa jest powtarzać jak mantrę propagandowe hasła o pokojowym sowieckim narodzie, o jego mądrych władzach partyjnych oraz o faszystowskich najeźdźcach.

Co roku 9 maja ta chroniczna choroba zbiorowej niepamięci powraca w postaci czerwonych flag, wstęg gwardyjskich, świeżo uszytych mundurów Armii Czerwonej o dziecięcych rozmiarach, «nieśmiertelnych pułków» i temu podobnych patologii. I wszystko to po to, żeby ukryć prawdę o zbrodniach popełnionych przez reżim sowiecki i Rosję, która – podobnie jak 75 lat temu – kontynuuje politykę ZSRR pod osłoną działalności pokojowej.

Uwypuklając datę 22 czerwca 1941 r., Rosja kategorycznie zaprzecza agresji ZSRR na II Rzeczpospolitą, dokonanej wspólnie z Trzecią Rzeszą oraz Paktowi Ribbentrop-Mołotow, poprzedzającemu atak dokonany 17 września 1939 r. Oczywiste jest, że dla naszego społeczeństwa badania naukowe nie są poważnym źródłem wiedzy, ponieważ posługują się nim przeważnie naukowcy, w dodatku tematy związane z II wojną światową (w żaden sposób Wielką Ojczyźnianą) poruszane są jedynie w wąskich kręgach podczas naukowych konferencji, seminariów oraz prezentacji. Ogół społeczeństwa potrzebuje natomiast innych wskaźników, które nawiązywałyby do realnej historii.

Takimi drogowskazami mogą stać się tablice informacyjne ustawione w miejscach związanych z początkiem działań wojennych w pierwszych dniach września 1939 r. Tablice pamiątkowe można by było zamontować m.in. w miejscach, gdzie trzymano 25 tys. Polaków – jeńców wojennych, którzy trafili do niewoli radzieckiej podczas agresji Armii Czerwonej na Polskę. Udało się nam ustalić, że jedynie na terenie obecnego obwodu rówieńskiego znajdowało się 16 placówek obozowych (mapę placówek obozowych można zobaczyć tu), gdzie trzymano jeńców, których władze radzieckie wykorzystywały jako bezpłatną siłę roboczą podczas budowy drogi Nowogród Wołyński–Równe–Dubno–Lwów.

Tu, przy ul. Biłej w Równem znajdowała się placówka obozowa dla polskich jeńców wojennych

Z dokumentu sporządzonego 19 października 1939 r. przez Dział ds. Rejestracji i Ewidencji Zarządu ds. Jeńców Wojennych przy NKWD ZSRR pt. «O segregacji jeńców wojennych Rówieńskiego Obozu wg odcinków Budowy Nr 1 NKWD ZSRR» wynika, że jedynie w Równem przebywało wówczas 2254 jeńców-niewolników.

Można się spodziewać, że konsekwentne informowanie młodego pokolenia Ukraińców zaowocuje pozytywnie i już za kilka lat 8 i 9 maja będziemy oddawać hołd wszystkim ofiarom II wojny światowej, bez hucznych obchodów i haseł. Bo nie mamy powodów do świętowania – wojna przecież ciągle trwa…

Tekst i zdjęcie: Tetiana SAMSONIUK

CZYTAJ TAKŻE:

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: JEŃCY WOJENNI

W 1939 R. POLSKIE ZŁOTO EWAKUOWANO PRZEZ ŁUCK I DUBNO. CO O TYM WIEMY?