Wieści z Krzemieńca: O moich uczniach
Artykuły

Zakończył się rok szkolny 2023/2024. Dla mnie był intensywny, pracowity, czasem kłopotliwy w sensie organizacyjnym, ale zakończony z poczuciem dobrze wykonanej pracy – pisze Bożena Pająk, nauczycielka języka polskiego skierowana do Krzemieńca przez Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą.

To, co ten rok szczególnie charakteryzuje, to fakt, że uczniowie przybywali (listopad, grudzień 2023 r. oraz luty 2024 r.), czasem odchodzili, a potem wracali na lekcje. Ten ruch związany był z decyzjami wyjazdu z Ukrainy do Polski, a z Polski do np. Niemiec. Po miesiącu lub dwóch następowała kolejna zmiana w losowych decyzjach i powrót rodzin do Ukrainy albo zamieszkanie w Polsce. Dzieci ponownie dołączały do zajęć z języka polskiego.

Liczba moich tegorocznych uczniów zmieniała się i wzrastała. W większości w zajęciach języka polskiego uczestniczyli uczniowie – dzieci, młodzież, dorośli z poprzednich lat nauki. Zgłosili się też nowi – głównie młodzież (klasa 10 – 11) z myślą o przygotowaniu do studiów w Polsce.

Pracowałam z siedmioma grupami. Miałam szczęście!

Uczniowie dostarczali mi satysfakcji i przyjemności. Nierzadko inspirowali do poszukiwań tematów do rozmów czy dyskusji.

Zadowolenie czerpałam z tego, że łączyli się ze mną regularnie, przygotowani do zajęć (nauczyciele skierowni do polskich organizacji na Ukrainie przez ORPEG od rozpoczęcia pełnoskalowej rosyjskiej inwazji w większości pracują z dziećmi zdalnie – red.).

Jeśli ktoś nie mógł być na danej lekcji, zawiadamiał mnie. Pisząc nawet krótkie wiadomości, uczniowie pokazywali mi, że nauka nie poszła w las. Odbierałam te komunikaty jako wyraz grzeczności, szacunku i sympatii.

A szczególną satysfakcję odczuwałam na lekcjach z młodzieżą, którą znam od kilku lat. Doceniam rozmowy i dyskusje. Były one czasem spontaniczne, czasem moderowane, bo wynikające z tematów zajęć. Te spontaniczne rozmowy to wyjątkowe dla mnie chwile zaufania, szczerości i otwartości, a także dowody umiejętności językowych uczniów. Dla nauczyciela bezcenne.

Miło było usłyszeć z ust młodych ludzi, jak wielką wartością dla nich jest przyjaźń, jak w natłoku obowiązków szkolnych poszukują harmonii między nauką a odpoczynkiem, jak stawiają sobie odważne cele związane z przyszłością, jak są świadomi swoich słabości i ograniczeń, ale też talentów, jak mądrze obserwują ludzi – z życzliwością, bez osądów, jak są wrażliwi na słowo – to w literaturze, ale i to, którym sami się posługują. Zaskakiwali mnie nieraz swoimi opiniami, poglądami, kreatywnością, aktywnością. Szczególnie wtedy, gdy nagrywali filmiki, a powstało ich w tym roku szkolnym sześć – z okazji świąt religijnych, narodowych, Narodowego Czytania, ku pamięci patrona Towarzystwa Odrodzenia Kultury Polskiej Juliusza Słowackiego, Roku Czesława Miłosza.

Przeżyłam też nauczycielską «przygodę». Zgłosiła się do mnie uczennica – obecnie studentka Politechniki Wrocławskiej, która postawiła sobie poważny cel – egzamin certyfikowany na poziom C1.

Nigdy wcześniej nie miałam takiego zamówienia. Zwykle przygotowywałam uczniów do egzaminów na poziom B1 oraz B2. A tu taka wymagająca niespodzianka. Studentka okazała się sympatyczną dziewczyną, zdeterminowaną, samodzielną. Pracowało nam się dobrze od początku. Egzamin odbył się w końcu kwietnia. Czekamy na wyniki. Mają być w lipcu.

Muszę wspomnieć też o moich młodszych uczniach. Wśród nich byli i tacy, którzy zaczęli naukę języka polskiego, i tacy, którzy ją kontynuują. Gdy się łączyliśmy zdalnie, na ekranie komputera ukazywały się ich uśmiechnięte twarze. Błyskawicznie zapominałam o zmęczeniu, niewygodzie związanej z tym, że każdego dnia spędzałam przed komuterem kilka godzin. Energia przypływała i odbywaliśmy lekcje, które płynęły lekko.

Miniony rok szkolny pozostanie w mojej pamięci jako rok intensywny, dynamiczny, nasycony treściami edukacyjnymi, ale też emocjami, wymagający i udany.

W ciągu tego roku szkolnego współpracowałam z Danutą Sowiar – koleżanką, która odbywała lekcje ze swoimi uczniami z Chmielnickiego. Razem organizowałyśmy zajęcia i spotkania dla naszych uczniów obecnie mieszkających we Wrocławiu.

Dziękuję Panu Marianowi Kani, Prezesowi Towarzystwa Odrodzenia Kultury Polskiej im. Juliusza Słowackiego w Krzemieńcu, za zainteresowanie moją pracą, za wsparcie i regularny kontakt.

Dołączam zdjęcia niektórych moich uczniów – tych związanych ze mną od lat.

Magdalena Kamińska, Mariella Kamińska, Diana Łapka, Sandra Łapka – z archiwum Diany Łapki

Wiktoria Kominiarska, Diana Sobczuk, Weronika Sobczuk, Jana Wolaniuk – z archiwum Wiktorii Kominiarskiej

Oleg Kurganow, Wład Bajlo, Wład Nikiforczuk, Nadia Nahorna, Sofija Martyniuk – z archiwum Natalii Martyniuk

Arystarch Korf, Agnija Korf, Kazimierz Korf – z archiwum Kazimierza Korfa

Bożena Pająk,
nauczycielka języka polskiego skierowana do Krzemieńca przez ORPEG
Wrocław, 24.06. 2024 r.

Zdjęcia udostępnione przez Bożenę Pająk

Powiązane publikacje
«Bronili tej ziemi sto lat temu». Z modlitwą na cmentarzu w Zborowie
Wydarzenia
Za każdym krzyżem na cmentarzu wojskowym, każdym imieniem i nazwiskiem na tablicy pamiątkowej znajduje się przerwana historia życia człowieka, który żył, kochał, marzył – i zginął walcząc w obronie tego, co było mu drogie: rodziny, ziemi, wolności.
15 sierpnia 2025
Życzenia dla Mirosławy Butyńskiej z Krzemieńca z okazji 80. urodzin
Wydarzenia
2 stycznia 80. urodziny obchodzi Mirosława Butyńska z Krzemieńca – członkini miejscowego Towarzystwa Odrodzenia Kultury Polskiej imienia Juliusza Słowackiego i jedna ze współzałożycielek Stowarzyszenia Kultury Polskiej imienia Ewy Felińskiej na Wołyniu.
02 stycznia 2025
W piątek Krzemieniec pożegna Jadwigę Gusławską
Wydarzenia
18 października o 12.00 czasu ukraińskiego w kościele Świętego Stanisława, Biskupa i Męczennika w Krzemieńcu odbędzie się msza pożegnalna w intencji śp. Jadwigi Gusławskiej (1939–2024) – podaje Rodzina zmarłej.
17 października 2024
Wspomnienie Pani Jadwigi Gusławskiej
Artykuły
«Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz». Czy coś więcej jednak zostanie?
14 października 2024
Nie żyje Jadwiga Gusławska z Krzemieńca
Wydarzenia
Z wielkim żalem przyjęliśmy informację o odejściu Jadwigi Gusławskiej – działaczki polskiej w Krzemieńcu, współzałożycielki miejscowego Towarzystwa Odrodzenia Kultury Polskiej, a także autorki licznych publikacji w «Monitorze Wołyńskim».
10 października 2024
Słowacki zabrzmiał także w Krzemieńcu i Zbarażu
Wydarzenia
W miniony weekend członkowie Polskiego Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego «Zbaraż» w ramach akcji Narodowe Czytanie czytali dramat Juliusza Słowackiego «Kordian» w Krzemieńcu i Zbarażu.
10 września 2024
Narodowe Czytanie łączy. Wieści z polskiej szkoły w Krzemieńcu
Wydarzenia
Nauczanie języka polskiego w szkole przy Towarzystwie Odrodzenia Kultury Polskiej im. Juliusza Słowackiego w Krzemieńcu odbywa się w tym roku zdalnie. Uczniowie szkoły przygotowani przez nauczycielkę Bożenę Pająk (ORPEG) kolejny raz wzięli udział w Narodowym Czytaniu.
11 września 2023
Genius Loci zostawił nam gwiazdę w Krzemieńcu. Irena Sandecka
Artykuły
Dzisiaj trudno znaleźć coś takiego, jak zabytkowy mieszkalny dom z wieku XVIII, nawet tu, w Krzemieńcu. Na przestrzeni wieków poszło to piękno drewnianych zabudowań prawie w całości «z dymem pożarów». Ale czas oszczędził nam pewien stary, z czasem pokryty papą, dom nr 2 przy ul. Drahomanowa, kiedyś – Trynitarskiej.
01 kwietnia 2023
Rodzinne historie: Jadwiga Gusławska i jej Krzemieniec
Artykuły
Jadwiga Gusławska z Krzemieńca to współzałożycielka i pierwszy prezes Towarzystwa Odrodzenia Kultury Polskiej imienia Juliusza Słowackiego. Była redaktorem naczelnym gazety «Wspólne Dziedzictwo» wydawanej w Krzemieńcu w latach 2001–2004. Należała do grona osób, dzięki którym odradzało się Muzeum Juliusza Słowackiego. Pani Jadwiga jest społeczniczką działającą na rzecz polskiej mniejszości na Ukrainie, a także autorką piszącą do «Monitora Wołyńskiego». Dziś poznajemy jej rodzinne historie.
04 października 2022