Trzysta sześćdziesiąt lat temu pola pod Beresteczkiem zostały obficie zroszone ludzką krwią. „Nienawiść wrosła w serca i zatruła krew pobratymczą” - tak opisywał te czasy nieśmiertelny Sienkiewicz. 28 czerwca 1651 roku rozpoczęła się jedna z największych bitew XVII-wiecznej Europy, która była przełomowym etapem walk w czasie wojen kozackich.

Podróż do Polski autobusem kursowym jak loteria

Już samo pytanie często występujące w sondażach publicznych o to, jaką książkę Pan/Pani zabraliby ze sobą na bezludną wyspę zawiera szczyptę optymizmu. Różnego rodzaju domysły i hipotezy, a czasem nawet wręcz mentorskie prorokowania co do wyparcia przez Internet książki, jako zabytku historycznego, nie brzmią zbyt przekonująco. Kto chociaż raz w życiu doznał „zauroczenia książkowego” na zawsze pozostanie wiernym czytelnikiem, będzie kupował książki lub będzie korzystał z zasobów bibliotek.

Na początku maja zespół redakcyjny Monitora Wołyńskiego miał przyjemność odwiedzić Kraj Łemków. Jako obsługa medialna, wolontariusze oraz jako nowi przyjaciele Stowarzyszenia Przyjaciół Nowicy byliśmy zaproszeni na IV Spotkania Teatralne INNOWICA 2011.

Inicjatorami i twórcami Spotkań Teatralnych Innowica są członkowie Stowarzyszenia Przyjaciół Nowicy Tomasz Sikorski, Piotr Bussold i Mateusz Sora. “28 lat temu razem z Mateuszem kupiliśmy dom. To był początek przygody z Nowicą. Można powiedzieć, że od tego domu wszystko się zaczęło” - opowiada  Tomasz Sikorski. W latach 90-tych w Nowicy osiedlili się uciekinierzy z miast, domy zaczęli kupować ludzie z Warszawy, Krakowa, przyjeżdżali także ze Śląska.

W dniach 30 kwietnia – 2 maja odbyły się IV Spotkania Teatralne Innowica. Ten festiwal teatralno-muzyczny odbywa się w Nowicy – łemkowskiej wsi na terenie województwa małopolskiego.

Życie to jest mozaika  ludzkich losów i ani jeden kamyk w tej mozaice nie jest podobny do drugiego. Często losy są przerażające w swym tragizmie. Nieszczęście narodowości nie wybiera. Ono bez pukania i zaproszenia wdziera się w nasze życie. Również Nie ominęło ono również polskiej rodziny Seków.

Być z Nim w Rzymie 1. maja, przeżywać z milionem innych pielgrzymów radość wyniesienia Go na ołtarze, pokłonić się Mu przy doczesnych szczątkach, które mają stać się relikwiami – to wszystko po to, by podziękować Bogu za dar wielkiego mojego osobistego nauczyciela i mistrza – Karola Wojtyły, papieża Jana Pawła II i podziękować Mu za łaskę dojrzewania dzięki Niemu do pełni chrześcijaństwa.