We wtorek 13 kwietnia w Katedrze Św. Piotra i Pawła w Łucku odbyła się uroczysta Msza żałobna. Pierwotnie była ona zaplanowana jako upamiętnienie ofiar mordu katyńskiego. Ale w związku z katastrofą prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem zgromadzeni w kościele wierni modlili się także za tych, ktόrzy zginęli 10 kwietnia 2010.

Po Mszy Świętej do obecnych przemόwił Konsul Generalny RP w Łucku Tomasz Janik.

Na wstępie konsul podziękował ks. Biskupowi za ofiarę mszy świętej oraz wszystkim kapłanom reprezentującym różne kościoły za wspólna modlitwę. Przedstawicielom władz i wszystkim zgromadzonym za obecność, za to że w ten czas polskiej żałoby jesteśmy razem.

«Na kwiecień 2010 roku przypada 70 rocznica mordu katyńskiego. 70 lat temu w Lesie Katyńskim sowieccy oprawcy z woli Stalina jak i najwyższych władz Związku Radzieckiego, zamordowali ponad 21 tysięcy polskich jeńców z obozów i więzień NKWD. Ta straszliwa zbrodnia dokonana na elitach Rzeczypospolitej Polskiej miała pozostać niewykryta. Doły śmierci zostały zasypane ziemią i porosły młodym lasem. Prawda o Katyniu była czymś tak niewyobrażalnym dla umysłów cywilizowanego świata, że świat również z ochotą przystał do sojuszu zapomnienia. W realiach Polski Ludowej narodowi zostało odebrane prawo do żałoby i godnego pochowania swych synów.

Wraz z odzyskaniem 20 lat temu niepodległości, Rzeczypospolita Polska upomniała się o swoje ofiary. W wielu miejscach na terenie dawnego ZSRR powstały zorganizowane mogiły poległych i pomordowanych, wśród nich szczególne miejsce zajmuje cmentarz w Lesie Katyńskim.  Cmentarz – Symbol Golgoty Polskiego Narodu.  Pomimo tych oczywistych materialnych znaków, prawda o Katyniu wciąż z trudem jest przyjmowana przez umysły gospodarzy Ziemi Smoleńskiej, jak również z wielkim trudem przebija się do świadomości społeczności światowej. Dlatego też my Polacy z szczególną czcią odnosimy się do ofiar Katynia, dlatego też w pielgrzymkę do Katynia udał się Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wraz z małżonką i liczną delegacją.

10 kwietnia 2010 r. w godzinach porannych przy podchodzeniu do lądowania prezydenckiego samolotu doszło do jednej z największych tragedii w historii Polski. W drodze na uroczystości 70 rocznicy Zbrodni Katyńskiej w wypadku lotniczym śmierć ponieśli Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Lech Kaczyński, jego żona Maria Kaczyńska, przedstawiciele najwyższych władz państwowych (posłowie, senatorowie, ministrowie, generałowie, dyrektorzy) elita polskiego państwa. Spośród nich chciałbym symbolicznie wymienić dwie osoby: ministra Andrzeja Przewoźnika, Sekretarza Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, człowieka, dzięki któremu powstał właśnie Cmentarz w Katyniu. Minister Przewoźnik był również częstym gościem właśnie tutaj na Wołyniu. Człowiek ogromnej wiedzy i kultury, któremu Polska zawdzięcza zachowanie w zbiorowej pamięci miejsc będących kamieniami milowymi naszej historii. Drugą osobą, którą chciałby wspomnieć jest wiceminister Spraw Zagranicznych Andrzej Kremer, jeden z filarów naszego ministerstwa, do którego kompetencji między innymi należało kreowanie polskiej polityki Wschodniej. Człowiek, który miał wiele sympatii dla Ukrainy, czego wyrazem jest chociażby fakt, że to właśnie z nim jakiś miesiąc temu otwieraliśmy w Winnicy kolejny polski Konsulat Generalny w Ukrainie.

Ale chciałbym też zwrócić uwagę na pozostałe ofiary tej katastrofy, którymi są przedstawiciele świata kultury, sportu, medycyny, wojskowości, palestry, kapłani oraz członkowie rodzin Katyńskich jak i pracownicy Biura Ochrony Rządu oraz cała załoga samolotu. Tak zwani zwykli obywatele naszego państwa wykonujący rzetelnie swe codzienne obowiązki i w ten sposób pomnażający nasz narodowy dorobek. Praktycznie te 96 ofiar stanowi cały przekrój polskiego społeczeństwa. 10 kwietnia 2010 r. zginęła reprezentacyjna część naszego narodu. Umarła cząstka każdego z nas. „Stajemy z pokorą wobec tego wyroku losu, który w przedziwny sposób powiązał z Ziemią Katyńską kolejny dramat polskiego Narodu” powiedział Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski, który zgodnie z Konstytucją wykonuje obecnie obowiązki Prezydenta Polski.

Zginęli ludzie ale państwo polskie trwa, właśnie między innymi dzięki waszemu drodzy mieszkańcy Wołynia i Rόwieńszczyzny wsparciu, dzięki składanym przez was kwiatom i waszym łzom solidarności. Za to z całego serca dziękuję. Jeszcze Polska nie zginęła póki my żyjemy».