W niedzielę 9 lutego minęła 70. rocznica odejścia do domu Ojca Pasterza diecezji łuckiej, biskupa Adolfa Piotra Szelążka. W łuckim kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła, świątyni, w której mieściła się katedra Sługi Bożego, wołyńscy katolicy modlili się o jego rychłą beatyfikację.
Biskup Adolf Piotr Szelążek rządził łuckim kościołem w latach 1925–1950. Jak trudne było zadanie, powierzone nowo mianowanemu ordynariuszowi, potwierdzają słowa księcia Janusza Radziwiłła, który po tym, jak poznał biskupa, powiedział: «Nie wiem, czy mam gratulować Excelencji czy współczuć». Ogromne terytorium diecezji, niewielka liczba świątyń, niedobór księży, brak struktur kościelnych, ateistyczna propaganda – oto wyzwania, którym musiał sprostać biskup. Niestrudzona praca przyniosła owoce i z czasem życie religijne w diecezji łuckiej odrodziło się. W 1939 r. było w niej już 325 świątyń w 16 dekanatach, ponad 240 księży, własne seminarium i drukarnia, cztery(!) czasopisma, działały także organizacje edukacyjne i charytatywne.
Zdjęcie z archiwum Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Najtrudniejsza próba przyszła jednak później. Podczas II wojny światowej biskup Szelążek wspólnie ze swymi wiernymi przeżył pierwszą okupację sowiecką i represje, jakie przyniosła, a następnie okupację niemiecką, Rzeź Wołyńską i ponowne przyjście sowietów.
Na początku stycznia 1945 r. ksiądz biskup został aresztowany. Oficjalnym powodem aresztowania miała być «agitacja antyradziecka i zdrada Ojczyzny», ale prawdziwą przyczyną była odmowa opuszczenia diecezji i powierzonej mu trzody. 80-letni więzień mężnie przeszedł przesłuchania i zastraszanie.
Zdjęcie z akt archiwalnych
Po 16 miesiącach dzięki wysiłkom amerykańskich dyplomatów biskup Adolf Piotr Szelążek został zwolniony. Ostatnie lata życia Sługa Boży spędził w Zamku Bierzgłowskim koło Torunia, gdzie zmarł z modlitwą na ustach 9 lutego 1950 r. o godz. 11.30.
Zamek Bierzgłowski
Grób łuckiego biskupa w kościele Świętego Jakuba w Toruniu
Płyta nagrobna, pod którą wcześniej spoczywało ciało biskupa Adolfa Szelążka, została przywieziona do Łucka 18 lutego 2018 r.
Do ostatniego tchnienia łucki pasterz tęsknił za swoją diecezją, której nie nazywał inaczej niż «moja ukochana Oblubienica» i «ukochany Wołyń». O pobycie w Zamku Bierzgłowskim napisał: «Chociaż wszystkiego mam pod dostatkiem i jest mi tutaj bardzo dobrze, to tęsknię za Wołyniem. I gdyby mi ktoś powiedział wróć – natychmiast bym wrócił, nawet do warunków gorszych i do ubóstwa».
Obecnie w Rzymie toczy się proces beatyfikacyjny biskupa. Modlitwę wdzięczności za jego posługę i prośbę o rychłą beatyfikację swego biskupa wierni Kościoła katolickiego w Łucku zanosili podczas mszy św. pod przewodnictwem biskupa Witalija Skomarowskiego, obecnego ordynariusza diecezji łuckiej.
Tekst i zdjęcia: Anatol OLICH
CZYTAJ TAKŻE:
W ŁUCKU ZOSTAŁA PRZEDSTAWIONA SZTUKA TEATRALNA O BISKUPIE ADOLFIE PIOTRZE SZELĄŻKU
SZCZĄTKI ŁUCKIEGO BISKUPA POCHOWANO PONOWNIE W TORUNIU
DO ŁUCKA PRZYWIEZIONO PŁYTĘ NAGROBNĄ BISKUPA SZELĄŻKA
