Leoncjusz Kot przez 10 lat pracował na posterunku policji w Basowym Kącie. W 1941 r. został skazany przez NKWD na osiem lat poprawczych obozów pracy.

Leoncjusz Kot urodził się 10 czerwca 1905 r. we wsi Podolesie w powiecie kobryńskim (w wersji białoruskiej Padalessie) w rodzinie białoruskich chłopów. Jego ojciec Laurencjusz Kot uprawiał trzy dziesięciny roli, których był właścicielem. Rodzina mieszkała w swoim domu. Ojciec zmarł, gdy jego syn skończył dziesięć lat. Nie posiadamy wiadomości o matce bohatera tego szkicu.

Wiadomo, że miał pięciu braci: Romana (50 lat; tutaj i dalej wiek krewnych jest podawany według stanu na 1939 r.), Maksyma (45 lat), Zachara (40 lat), Fedora (38 lat) i Artemija (30 lat) oraz siostry: Pelageję (55 lat), Annę (40 lat) і Olgę (31 lat).

W przededniu II wojny światowej Roman mieszkał w rosyjskim mieście Orzeł. Maksym mieszkał w ZSRR (w zachowanych dokumentach nie zostało podane dokładne miejsce). Zachar prowadził gospodarstwo rolne w Podolesiu. Fedor mieszkał w Mołodecznie. Nic nie wiemy o tym, gdzie przebywali i czym się zajmowali Artemij, Pelageja, Anna i Olga.

W aktach sprawy karnej, która jest źródłem informacji o Leoncjuszu Kocie, jest wiadomość, że ukończył cztery klasy miejskiej szkoły zawodowej w Orle. W latach 1927–1929 służył w Wojsku Polskim.

Nie wiadomo, jak bohater tego szkicu biograficznego trafił na Wołyń. Z akt śledztwa prowadzonego przez funkcjonariuszy NKWD dowiadujemy się, że pracował jako policjant na posterunku policji w Basowym Kącie (wcześniej wieś, obecnie teren Równego). Został tam zatrudniony, ponieważ nie mógł znaleźć innej pracy. Razem z żoną Olgą (33 lata) i trzema córkami: ośmioletnią Janiną, sześcioletnią Jaryną i dwuletnią Jadwigą mieszkał we wsi Basowy Kąt.

18 września 1939 r. Leoncjusz Kot został aresztowany i osadzony w rówieńskim więzieniu. W opisie wyglądu więźnia zaznaczono, że był niskiego wzrostu, miał czarne włosy, ciemne oczy i długi nos.

Pierwsze jego przesłuchanie odbyło się 14 grudnia 1939 r. według schematu tradycyjnego dla tej kategorii więźniów. Wtedy też zatrzymany przyznał się do stawianych mu zarzutów. 24 grudnia 1939 r. śledztwo dobiegło końca, co wynika z wniosku oskarżającego sporządzonego przez śledczego powiatowego oddziału Zarządu NKWD w Równem Kornickiego. Jednak na wyrok aresztowany czekał jeszcze ponad rok.

Na mocy decyzji Kolegium Specjalnego NKWD z dnia 7 kwietnia 1941 r. Leoncjusz Kot s. Laurencjusza «za aktywną walkę przeciw ruchowi rewolucyjnemu» został skazany na osiem lat pozbawienia wolności w poprawczych obozach pracy. Karę odbywał w obozie «Siewwostłag».

Według decyzji Prokuratury Obwodu Rówieńskiego z dnia 21 czerwca 1989 r. Leoncjusz Kot został zrehabilitowany. Jego dalsze losy nie są nam znane.

Tetiana SAMSONIUK

P. S.: Materiały rubryki «Ocaleni od zapomnienia» zostały opracowane przez Tetianę Samsoniuk na podstawie akt radzieckich organów ścigania przechowywanych w Państwowym Archiwum Obwodu Rówieńskiego, w zbiorach Zarządu KGB Ukraińskiej SRR w Obwodzie Rówieńskim (1919–1957) oraz w Archiwum Zarządu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. Będziemy wdzięczni, jeżeli odezwą się Czytelnicy, krewni lub bliscy bohaterów naszej rubryki, którzy posiadają o nich dodatkowe informacje.

CZYTAJ TAKŻE:

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: ADAM ZDOLIŃSKI

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: MARCIN WALCZAK

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: GRZEGORZ GOTKOWICZ

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: JÓZEF BROSZCZYK

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: JAN TURCZYN

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: PIOTR KRAL

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: HENRYK PYT

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: JERZY STECKI

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: STEFAN ŁANUCHA

OCALENI OD ZAPOMNIENIA: RADZIECKIE REPRESJE WOBEC FUNKCJONARIUSZY POLSKIEJ POLICJI PAŃSTWOWEJ