«2 plus 1» – zespół popularny niegdyś ogromnie, wyśpiewywał z wielkim zaangażowaniem: «Iść, ciągle iść w stronę Słońca (…)» i wydawać by się mogło, że nie ma na świecie prostszej rzeczy niż chodzenie.
W zależności od rozgarnięcia indywidualnego, przeciętnie po kilku miesiącach życia, udaje się nam łapać pion na czas nieco dłuższy niż dwie sekundy. Wydarzeniu temu towarzyszy zazwyczaj ogólny aplauz oraz radość wielka całej rodziny. Wprawdzie niektórzy w wieku późniejszym umiejętność tę zatracają, czasem tylko na chwilę, ale ku szczęściu własnemu tudzież otoczenia, po kilku godzinach obowiązkowego relaksu odzyskują panowanie oraz władzę nad nogami swymi.
Normalnie podczas chodzenia stawiamy stópkę za stópką, nogę za nogą i pochłaniamy przestrzeń w okamgnieniu. Wydawałoby się, że to wszystko i właściwie niczego ciekawego w tej kwestii nie odnajdziemy. Nic bardziej mylnego.
Dla porównania odwołajmy się do konia. Zwierzę piękne a mądre, cztery nogi posiadające, może tylko stępem, kłusem, galopem oraz cwałem się poruszać. A człowiek? Niespodzianka! Człowiek, oprócz tego, że truchta, biega, pędzi i ściga się z wiatrem, może także zachodzić w głowę, po co z tym wiatrem w zawody staje, albowiem potencjalnie, w przeciwieństwie do konia, taką możliwość posiada. Zaś tylko niektórzy przedstawiciele gatunku ludzkiego mogą zachodzić w ciążę. Przyznaję, nie trzeba być chodzącą encyklopedią, aby taką wiedzą się szczycić, ale też maszerowanie z głową w chmurach miast twarde po ziemi stąpanie i nauki pobieranie, kłopotów maści wszelakiej przysporzyć nam może.
Ludzie, a przynajmniej pewna ich część, uwielbiają rządzić innymi i uważają, że ich podwładni muszą chodzić jak szwajcarski zegarek. Podwładni natomiast poglądy w tej materii zgoła odmienne posiadają niż ich szef i głoszą wszem i wobec, że w pracy chodzą, jak w kieracie. Zaprawdę kierat i szwajcarski zegarek, to światy równoległe. Często taki umęczony pracownik chodzi od Annasza do Kajfasza, aby zapłatę za nadgodziny wyszarpać oraz nakłonić kogoś do wysłuchania swoich racji. Nie zdając sobie do końca sprawy z bezsensowności swoich działań, chodzi jak błędna owca zawracając głowę każdemu, kto w porę nie zdąży ukryć się przed natrętnym kolegą.
Chodzenie, jak widać, jest sprawą niezwykle złożoną. W tym całym skomplikowanym świecie dobrze jest chodzić własnymi drogami i zawsze z podniesionym czołem.
Łapać pion, czyli osiągać postawę wyprostowanego człowieka, prostować się.
Czynić cokolwiek w okamgnieniu oraz ścigać się z wiatrem oznacza, że robimy coś bardzo szybko.
Zachodzi w głowę ten, kto rozmyśla nad jakąś sprawą lub tematem.
Chodzącą encyklopedią nazwiemy człowieka, który posiada ogromną wiedzę na każdy temat.
Z głową w chmurach chodzą przeważnie marzyciele.
Chodzenie w kieracie oznacza bardzo ciężką pracę.
Chodzi jak szwajcarski zegarek każdy, kto bardzo sumiennie wykonuje swoje obowiązki i niezwykle skrupulatnie przestrzega wszystkich regulaminów i rozporządzeń.
Chodzić od Annasza do Kajfasza oznacza bezskuteczne starania w celu załatwiania jakiejś sprawy, zwykle urzędowej, gdy człowiek jest odsyłany z jednego pokoju do drugiego, od jednego okienka do innego.
Jak błędna owca chodzi ten, kto przemieszcza się bez sensu, w zamyśleniu, w dziwny, niezorganizowany sposób.
Własnymi drogami chodzi człowiek niezależny, który kieruje się własnymi zasadami i poczuciem wartości.
Chodzić z podniesionym czołem, czyli dumnie, z godnością.
Gabriela WOŹNIAK-KOWALIK,
nauczycielka skierowana do Łucka i Kowla przez ORPEG
CZYTAJ TAKŻE:
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: JAK KOCHAMY?
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: DIETA CUD
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: ZŁOŚLIWOŚĆ RZECZY MARTWYCH
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: WSPOMNIEŃ CZAR
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: DYTYRAMB NA CZEŚĆ DYREKTORA
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: MAGICZNE SŁOWO «WYPRZEDAŻ»
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: ŚWIĄTECZNE PROCEDURY
