Fotoreportaż dedykuję płk. Zygmuntowi Bukowskiemu ur. w 1925 r., najwierniejszemu synowi tej kolonii, autorowi licznych monografii o wsiach wołyńskich, fundatorowi krzyża na Kamiennej Górze.
Pochodzi z bardzo szanowanej rodziny. Tak jak wszyscy wyszedł z domu z niczym, ale dzięki swojej pracowitości wybił się ponad przeciętność. W 2013 r. otrzymał złoty medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.
Kamionka Stara przestała istnieć w Krwawą Noc z 16 na 17 lipca 1943 r. Zamordowanych zostało co najmniej kilkanaście osób.
Przechodząc myślami po wszystkich tych wsiach, koloniach i ludziach, chcę wspomnieć o bezdomnym Szaczkowskim IN, który przebywał u wielu gościnnych gospodarzy, również w Kamionce Starej. Pragnę także i Jego osobę ocalić od zapomnienia. Był w armii carskiej «zapiewajłem», czyli śpiewał, a żołnierze powtarzali. Wydawało się, że zna wszystkie pieśni, a śpiewał pięknie. Nie założył rodziny, nie dostał też, po upadku cara, należnej emerytury. Przyprowadził go w te strony oficer carski Michał Mołczanow, który po Wojnie Światowej ożenił się z córką gospodarza Krasinkiewicza z Wyrki.
Jeszcze jeden Rosjanin, Andrzej Bielczenko, mieszkał w Borku. Był to dyplomowany felczer, chirurg, armii carskiej, ożeniony ze Stanisławą, córką Słojewskiego. Z Rosji uciekli przed bolszewikami. Kiedy wieczorami się schodzili, po całej okolicy słychać było pieśń żałości i tęsknoty «Wieczorny dzwon, nie ujrzę ja radosnych dni, choć pamięć ich tak świeżo tkwi…». Dwaj oficerowie carscy wtórowali Szaczkowskiemu.
Mołczanow pochowany jest w Lęborku, Bielczenko w Braniewie, a Szaczkowski, tak jak nie miał domu, tak i nie wiadomo, co się z nim stało. Opowiadali starzy Ukraińcy, że czasem słyszeli czyjś śpiew, po polach, lasach i bagnach.
Film pt. «Wołyńska historia opowiadana krzyżami», traktujący m.in. o postawieniu krzyża w Kamionce Starej, można obejrzeć na YouTube.
Podnosimy krzyż
Poświęcenia krzyża dokonali ks. Władysław Łukasiewicz i o. Stepan Szomonka
Krzyż na Kamiennej Górze w Kamionce Starej
Napis na krzyżu
Zygmunt Bukowski w 1973 r.
Tekst i zdjęcia: Janusz HOROSZKIEWICZ
P. S.: Zainteresowani mogą uzyskać więcej informacji pod adresem mailowym: janusz-huta-stepanska@wp.pl
***
Tekst ukazał się w cyklu «Szlakiem Wołyńskich Krzyży wokół Huty Stepańskiej z Januszem Horoszkiewiczem».
CZYTAJ TAKŻE:
WOŁYŃ JAK CHLEB POWSZEDNI. FOTO
ROMASZKOWO, GMINA STYDYŃ WIELKI
HAŁY W GMINIE ANTONÓWKA, POWIAT SARNY
CHOŁONIEWICZE – STUDNIA, DÓŁ ŚMIERCI
HUTA SZKLANA (MYDZKA) GMINA STYDYŃ WIELKI
HUTA STEPAŃSKA – KRZYŻ JEZU RATUJ NAS
HUTA MYDZKA, GMINA STYDYŃ WIELKI
OBÓRKI TRUSIEWICZOWSKIE, GMINA KOŁKI
WYRKA. MIEJSCE KOŚCIOŁA PW. PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO
KOLONIA STYDYŃSKA, GMINA STYDYŃ WIELKI
STEPAŃ NAD HORYNIEM: MIEJSCE KOŚCIOŁA PW. ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA
LADY – MIEJSCE SPOCZYNKU STANISŁAWA BRUSIŁY
