Do 1930 r. w klasie A Wołyńskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej nie zagrała żadna drużyna z głównego miasta województwa, czyli z Łucka.
W ciągu trzech lat organizacji wołyńskich mistrzostw do grona najlepszych klubów regionu weszły mimo wszystko trzy łuckie drużyny: Wojskowy Klub Sportowy (WKS, debiut w klasie A w 1931 r.), Policyjny Klub Sportowy (PKS, 1932 r.) i Żydowski Klub Hasmonea. Wymienione zespoły razem z bardziej doświadczonym uczestnikiem A-klasowych rozgrywek (z 1929 r.) – kowelską Hasmoneą – w 1933 r. utworzyły grupę II w klasie A.
W 1933 r. rozgrywki wśród najlepszych wołyńskich drużyn zostały przeprowadzone w dwóch rundach – mecze we wstępnych grupach, na podstawie których utworzono grupę drużyn walczących o tytuł mistrza (1–4 miejsca) oraz grupę, która walczyła o to, żeby pozostać w klasie (5–9 miejsca).
Pierwsze dwa miejsca w grupie II zajęły drużyny PKS i WKS z Łucka. W meczach rozegranych ze sobą wymieniły się one zwycięstwami. W meczu pierwszej kolejki WKS zwyciężył (2:1), natomiast w drugiej kolejce policjanci zrewanżowali się wynikiem 3:1. Ciekawym jest fakt, że wszystkie bramki zostały strzelone przez piłkarzy ze zwycięskiej drużyny: dla PKS bramki zdobyli Leonid Mołczanowski (2) oraz Tadeusz Pürszel (1), a Włodzimierz Mazur strzelił do własnej bramki. PKS wygrał również cztery mecze z łucką i kowelską drużyną klubu Hasmonea. Bramki dla Policyjnego Klubu strzelili Michał Zelenow, Mirosław Aleksander i Stanisław Baranowski.
Na zdjęciu: Gra w Łucku. Foto z archiwum Michała Zelenowa, piłkarza PKS Łuck w latach 1931–1939, udostępnił jego syn – Jarosław Zelenow.
WKS Łuck niespodziewanie przegrał w Kowlu (1:2), mimo iż wcześniej wygrał z kowelską Hasmoneą wynikiem 8:0 – po dwie bramki strzelili wówczas Rudolf Prystupa i Żucki oraz po jednej Szajniak, Spach, Krawczyk i Kopiec.
Do grupy I klasy A Wołynia należało pięć drużyn z Równego. Pierwsze miejsce wśród nich zdecydowanie zajęła drużyna klubu Hasmonea, pozostawiając za sobą WKS Równe (zajął drugie miejsce), PKS Równe, Hakoach oraz Pogoń (ta drużyna zastąpiła w rozgrywkach klub Sokół).
W grupie walczącej o tytuł mistrza łuckim klubom nie udało się zrzucić Równego ze szczytu wołyńskiego piłkarskiego Olimpu. PKS Łuck zdobył tylko jedno zwycięstwo (1:0 z WKS Równe) i zajął czwarte miejsce. WKS Łuck do ostatnich sił walczył o drugie miejsce: udało mu się dwa razy pokonać policjantów (3:1 i 4:2) oraz dwa razy zremisować w meczach przeciwko rówieńskim klubom (w obydwu meczach 1:1). Przy jednakowej liczbie punktów zdecydował stosunek bramek: z powodu porażek z WKS Równe (1:5) i Hasmoneą (2:6) WKS Łuck musiał ustąpić miejsca drużynie WKS Równe.
Mistrzem Wołynia po raz drugi z rzędu została rówieńska Hasmonea. Żydowska drużyna największego miasta województwa nie przegrała żadnego meczu. Między innymi, WKS Równe w czterech meczach z nowym starym mistrzem udało się zdobyć tylko jeden punkt. Najlepszymi strzelcami Hasmonei byli Pejsach Feldman i Stanisław Sawicki.
Na zdjęciu: Hasmonea Równe – mistrz Wołynia, na dole – WKS Łuck. Zdjęcie z tygodnika «Wołyń», nr 31 od 30 lipca 1933 r.
Mecze w klasie A prowadzili sędziowie Wacław Dziewulak, Jan Banasiak i Iser Krojn z Łucka, Bolesław Bukowiecki i Tadeusz Rożek z Równego, Józef Baczkowski z Kowla oraz Włodzimierz Stecki z Ratna.
Tabela ligowa grupy walczącej o wejście do Ligi PZPN.
Mistrzami światowych Igrzysk Makabi w Palestynie w składzie żydowskiej reprezentacji Polski zostali Suchar Winokur (rówieńska Hasmonea) oraz Solomon Pinus (łucka Hasmonea). W półfinale reprezentanci Polski pokonali Czechosłowację (3:0), a w decydującym meczu – Rumunię (2:1).
Głównym wydarzeniem sportowym roku 1933 na Wołyniu było otwarcie nowoczesnego stadionu w Łucku. Jego kilkuletnia budowa odbywała się pod protektoratem i opieką wojewody Henryka Józewskiego. W trakcie trzydniowych uroczystości, od 23 do 25 września, odbyły się trzy ciekawe mecze towarzyskie.
Z okazji otwarcia stadionu do Łucka przyjechała Warszawianka – ligowa drużyna piłkarska.
23 września na boisku w Łucku z gośćmi z Warszawy spotkali się piłkarze reprezentacji Łucka. Tygodnik «Wołyń» relacjonując ten mecz donosił, że Warszawianka w pierwszym dniu grała bez trzech swoich piłkarzy, którzy… spóźnili się na pociąg w Warszawie. Kierownik musiał uzupełnić drużynę stołecznymi lekkoatletami, z których jedynie Zubr miał piłkarskie doświadczenie, zaś dwaj pozostali sportowcy tylko przybliżone pojęcie o piłce nożnej.
Reprezentacji Łucka, w składzie której zagrali piłkarze z WKS, PKS oraz Pinus z Hasmonei, udało się pokonać przeciwnika (1:0). Jak donosił tygodnik «Wołyń», na boisku wyróżniali się dwaj środkowi pomocnicy, techniką popisał się Balcerczak z WKS Łuck, a decydującą bramkę zdobył Berent z PKS. W drugiej połowie meczu wyróżniała się łucka obrona złożona z bramkarza Konakowa oraz z obrońców Mazura i Reicha. Sędziował komisarz Heller.
Następnego dnia do Łucka dojechali trzej piłkarze Warszawianki. Reprezentacja Wołynia zagrała w tym dniu z ligową drużyną. Tygodnik «Wołyń» pisał: «Pomimo, że Warszawianka grała w pełnym ligowym składzie, mecz ten, nie dał jej spodziewanego sukcesu, aczkolwiek goście prowadzili do przerwy dwoma punktami. Dobra postawa drużyny wołyńskiej, a zwłaszcza Szejniaka z WKSu Łuckiego na środku pomocy oraz obrony i ofiarna gra ataku wołyńskiego, który w drugiej połowie, przez Sawickiego, uzyskuje dwie bramki, dały w rezultacie, pomimo wysiłków Warszawianki, wołyńskiej drużynie zaszczytną przegraną 3:2. Sędziował b. dobrze pan kom. Heller».
W poniedziałek 25 września uroczystości zakończyły się meczem między reprezentacjami Łucka i Równego, który wygrała łucka drużyna (3:0). Bramki dla Łucka zdobyli Szajniak z WKS, Mołczanowski z PKS oraz Pinus z Hasmonei.
Serhij HRUDNIAK
P. S. od autora: Tekst został opracowany na podstawie publikacji w prasie z roku 1933 – w czasopismach «Wołyń» (Łuck) oraz «Przegląd Sportowy» (Kraków).
Będę bardzo wdzięczny wszystkim osobom, które udzielą mi informacji o wołyńskich działaczach i piłkarzach w okresie międzywojennym, udostępnią ich zdjęcia lub dokumenty. Można mnie znaleźć na Facebooku (Serhiy Grudnyak) lub napisać do mnie na: sgrudnyak@gmail.com
CZYTAJ TAKŻE:
ROK 1921: POCZĄTKI PIŁKI NOŻNEJ W WOJEWÓDZTWIE WOŁYŃSKIM
ROK 1922: PIERWSZE MISTRZOSTWA DLA WOŁYŃSKICH KLUBÓW
ROK 1923: AWANS WKS KOWEL DO KLASY A
ROK 1924: WKS KOWEL JEDNYM Z LIDERÓW KLASY A
WOŁYŃSKA PIŁKA W LATACH 1925–1926: PIERWSZE OSIĄGNIĘCIA SOKOŁA
WOŁYŃSKA PIŁKA W ROKU 1926: POWRÓT HALLERCZYKA
WOŁYŃSKA PIŁKA W ROKU 1927: SEZON PRZED «ROZWODEM»
WOŁYŃSKA PIŁKA W ROKU 1928: PIERWSZE WŁASNE MISTRZOSTWA
WOŁYŃSKA PIŁKA W ROKU 1929: SKANDALICZNE MISTRZOSTWA
WOŁYŃSKA PIŁKA W ROKU 1930: NAJWYŻSZY WZLOT «SOKOŁA»
WOŁYŃSKA PIŁKA W ROKU 1931: UTWORZONO WOŁYŃSKI OKRĘGOWY ZWIĄZEK PIŁKI NOŻNEJ
WOŁYŃSKA PIŁKA W ROKU 1932: RÓWIEŃSKA HASMONEA ZNOWU MISTRZEM, A SOKÓŁ NAJRADOŚNIEJSZĄ DRUŻYNĄ
