Kościół w Kazimierce przez wieki słynął z cudownej ikony Matki Boskiej. W burzliwych latach II wojny światowej obraz zaginął bez śladu, kościół został zniszczony, a miejsce, w którym stał, porosło chwastami. 

Teraz, po wielu latach, Matka Boska Kazimierzecka wraca do domu.

13 kwietnia w Kazimierce (obecnie wieś Kuźmiwka w rejonie sarneńskim w obwodzie rówieńskim) licznie zgromadzili się wierni. Przy krzyżu ustawionym w miejscu kościoła św. Kazimierza, którego imieniem nazwano wieś, urządzono ołtarz polowy. Przy nim – ikona. Pielgrzymi z Polski i Ukrainy, miejscowi mieszkańcy i księża przybyli, by pomodlić się przed cudowną ikoną Matki Boskiej Kazimierzeckiej.

Na Mszę Świętą przyszło ponad 300 osób, w tym przedstawiciele Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, kilka grup z Polski, tradycyjnie przyjechali także uczestnicy Wołyńskiego Rajdu Motocyklowego.

Kopia ikony utraconej w latach 40. XX w. powstała z inicjatywy pracowników Fundacji Dziedzictwa Kulturowego – organizacji zajmującej się odbudową Kolegiaty Świętej Trójcy w Ołyce. W 2016 r., podczas Światowych Dni Młodzieży, została poświęcona przez Papieża Franciszka, a teraz uroczyście wróciła na ojczystą ziemię, na Wołyń.

Najpierw zgromadzeni odmówili różaniec za dusze tych, którzy zginęli w tragicznych wydarzeniach na Wołyniu podczas II wojny światowej, a następnie odbyła się Msza Święta. Odprawili ją ordynariusz diecezji łuckiej, biskup Witalij Skomarowski i proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Sarnach ksiądz Władysław Łukasiewicz, organizator uroczystości.

Kazanie, które poruszyło serca wszystkich obecnych, wygłosił biskup Witalij. Zakończył go słowami: «Modlimy się dzisiaj za ofiary i przepraszamy naszą Matkę za wszystko, czym zraniliśmy Jej niepokalane serce, za deficyt miłości i wrażliwości, za brak przebaczenia i zatwardziałość, za brak wiary, gdyż nie widząc w swoim bliźnim swego brata, tym samym nie uznajemy jednego Ojca w niebie i Maryi jako Matki naszej. Dziękujemy Ci, Mario, Matko nasza, że w tym Twoim świętym obrazie wracasz do nas, choć nigdy swoją matczyną miłością nas nie opuszczałaś. To my odwracamy się od Ciebie i błąkamy się z dala od domu Ojca. Miej nas zawsze w Twojej opiece i prowadź do swego Syna Jezusa Chrystusa, Pana i Boga naszego».

Po błogosławieństwie wszyscy odczytali w języku polskim i ukraińskim Modlitwę do Najświętszej Bogurodzicy Maryi przed Jej cudownym obrazem w Kazimierce. Modlitwa ta po raz ostatni brzmiała przed ikoną prawie 80 lat temu:

Modlitwa do Najświętszej Bogarodzicy Maryi przed Jej cudownym w Kazimierce obrazem

O Najmiłościwsza Pani i Królowo nasza, spójrz okiem litościwym na lud Twój wierny, ze łzami i wzdychaniem niewymownym garnący się do stóp ołtarza Twego, żebrzący wysłuchania i zmiłowania Twego – o Mario, usłysz i wysłuchaj!

Przedewszystkim błagamy Cię, weź w swą opiekę ten nasz kraj rodzinny, Wołyń oraz całą Ojczyznę naszą. Racz ją zachować w niepodległości, spokoju, pomyślności i sile; zachowaj ją od powietrza, głodu, ognia i wojny. A dzieciom jej, poddanym Twoim, uproś u Boskiego Syna Twojego zgodę i jedność; oziębłym: żarliwość; smutnym: pociechę; błądzącym i grzesznikom: nawrócenie; chorym: uzdrowienie.

Spraw przemożnym wstawiennictwem Twoim, abyśmy wszyscy, związani węzłami braterskiej miłości, za życia tu na ziemi Synowi Twojemu Jezusowi Chrystusowi i Tobie Mario zawsze wiernie służyli, a po śmierci, jako dobrzy słudzy, i poddani Twoi, tron Twój w niebiosach otaczali na wieki.

Duszom zaś zmarłych wyjednaj u Boskiego Syna Twojego wieczne odpoczywanie w przybytkach chwały i szczęśliwości wiekuistej.

Prosimy Cię o to, wznosząc serca, ręce i oczy łzami zroszone, chyląc nisko głowy przed Twym Majestatem, o Królowo! o Matko! o Patronko! Obronicielko nasza! Amen.

Na Mszę Świętą przybyli także pielgrzymi z parafii świętego Wojciecha przy katedrze w miejscowości Prabuty (województwo pomorskie). Zaprosili biskupa Witalija do swojego miasta na uroczystość instalacji i poświęcenia kopii cudownego obrazu Matki Boskiej Kazimierzeckiej, Patronki Wołynia i pani Kresowiaków, która odbędzie się 15 sierpnia, w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Większość mieszkańców Prabut to potomkowie Polaków mieszkających w powiecie sarneńskim na Wołyniu. Aby upamiętnić swoich przodków i, jak powiedział jeden z prabucian, aby «w pewien sposób przywrócić sobie naszą Matkę Bożą», zamówili kopię ikony dla swojego kościoła. Dodać należy, że dziadek artysty, który namalował kopię dla Prabut, pochodzi z Kostopola. Potomkowie Wołyniaków, których od stron rodzinnych dzielą setki kilometrów, będą mieli cząsteczkę tych ziem w swojej dzisiejszej ojczyźnie.

Tekst i zdjęcia: Anatol OLICH