Hans Christian Andersen, Bracia Grimm, Charles Perrault. Któż nie zna tych nazwisk? Bajki i przypowiastki wszelkiego możliwego autoramentu towarzyszą nam przez całe życie. Wierszyki, rymowane historyjki tudzież wyliczanki mniej lub bardziej udane, ku zabawie a nauce maluczkich wymyślane, są z nami od chwili, gdy cokolwiek zaczynamy pojmować z tego nowego i jakże ogromnego świata.
Podział na dobrych i złych, pięknych i mądrych oraz brzydkich a głupich zarazem wytyczał granice między światem, którego częścią chcieliśmy być od zawsze i tym, do którego za żadne skarby przynależeć nie pragnęliśmy. Jakże wiele dzieci pragnęło być piękną, łaskawą księżniczką albo i królewną nawet, wspaniałym rycerzem, walecznym oraz zamożnym, na białym koniu galopującym ku niegodziwym potworom, od których, jednym pociągnięciem miecza, świat zbawiał cały. Ale, jak to bywa w życiu, wśród radosnych tudzież pięknych bajek trafić się także mogły ładne kwiatki.
Pacholęciem będąc w wieku niewinności, powtarzałam jak papuga, za innymi równie mało jeszcze rozgarniętymi rówieśnikami, słowa niezwykle popularnej i zapewne starej piosenki:
«Uciekaj myszko do dziury,
bo ciebie złapie kot bury,
a jak cię złapie kot bury,
to cię obedrze ze skóry» (…)
Darliśmy się przy tym wniebogłosy, biegaliśmy jak opętani i uważaliśmy, że nasza gonitwa po sali, nadzorowana przez panią Irenkę, jest najfajniejsza na całej ziemi albo przynajmniej w tej jej części, która była naszym przedszkolem. Tak prawdę mówiąc to o tej Ziemi nie mieliśmy jeszcze zielonego pojęcia. Nieszczególnie wgłębiały się także nasze, nieskażone zbytnią wiedzą, młodociane umysły w słowa wykrzykiwane z wielkim zapałem i zaangażowaniem.
Teraz, po latach już wielu od chwil, które minęły jak mgnienie oka, dostrzegam fascynujący przekaz tego poematu – wszak dla nieletnich skomponowanego. Oto czytam sobie dalej jakież to mądrości w tym prostym ośmiozgłoskowcu autor pragnął przekazać:
«Do dziury myszko do dziury,
by cię nie złapał kot bury,
bo jak cię złapie w pazury,
to już nie wrócisz do dziury».
Zachodzę w głowę i wyjść z podziwu nie mogę, że jednak udało mi się jakoś te lata szczenięce przebrnąć bez zbytniego uszczerbku na umyśle i własnej psyche, mimo aktywnego udziału w zabawach tak brutalnych, a krwią i zbrodnią ociekających.
Choć muszę przyznać, że są i tacy, którzy zgoła odmienne od mojego zdanie w tej materii posiadają.
Zabawa w kotka i myszkę – oznacza drażnienie, droczenie się z kimś.
Ładne kwiatki to związek, którego użyjemy wówczas, gdy chcemy podkreślić nasze zdumienie czymś, zaskoczenie z jakiegoś powodu.
Powtarzać jak papuga, czyli bez zastanowienia i żadnej refleksji.
Drzeć się wniebogłosy – po prostu krzyczeć bardzo głośno.
Biega, jak opętany – oznacza, że ktoś biega bardzo szybko i w różne strony. Tak bez żadnego porządku i planu.
Nie mieć zielonego pojęcia – oznacza zwyczajną niewiedzę na jakiś temat.
W mgnieniu oka, czyli bardzo szybko.
Zachodzić w głowę to zastanawiać się, rozmyślać.
Nie może wyjść z podziwu – oznacza, że ktoś jest zdumiony, zaskoczony, nie wie, co powiedzieć.
Gabriela WOŹNIAK-KOWALIK,
nauczycielka skierowana do Łucka i Kowla przez ORPEG
CZYTAJ TAKŻE:
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: KRÓTKA ROZPRAWKA NA TEMAT CHODZENIA
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: JAK KOCHAMY?
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: DIETA CUD
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: ZŁOŚLIWOŚĆ RZECZY MARTWYCH
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: WSPOMNIEŃ CZAR
ZWIĄZKI FRAZEOLOGICZNE: DYTYRAMB NA CZEŚĆ DYREKTORA
