ABC kultury polskiej: Kazimierz Sichulski, malarz z duszą kabareciarza
Artykuły

Jest takie magiczne miejsce w Krakowie, które każdy turysta lub przypadkowy przechodzień, przynajmniej raz, odwiedzić powinien. Wprawdzie nie uściśniemy już osobiście dłoni Tadeusza Boya-Żeleńskiego.

Nie zostaniemy przywitani obraźliwą mową powitalną, albowiem taka tu panowała tradycja, przez Jana Augusta Kisielewskiego, ani też nie usmaruje nas farbami Kazimierz Sichulski. Jednak na pewno dotkniemy magii, która niezauważoną aurę w tym miejscu rozpościera.

Mowa oczywiście o słynnej krakowskiej kawiarni - «Jamie Michalika» – mieszczącej się przy ulicy Floriańskiej 45, w której swoją siedzibę miał najsłynniejszy kabaret Młodej Polski – «Zielony Balonik». Wnętrze wprawdzie jest jak najbardziej kawiarniane, z pluszowymi, zielonymi kanapami, przyciężkimi fotelami i stołami oraz przyćmionym światłem leniwie sączącym się spod witrażowych abażurów.

Jednak każdy zauważy jego odmienność od wszystkich znanych mu tego typu miejsc. Już na pierwszy rzut oka dostrzeżemy niezwykłe, ni to obrazy, ni to freski zdobiące ściany «Jamy Michalika». Nieco dziwne, nieco karykaturalne, może czasem wielce groteskowe, ale magiczne i fascynujące.

Jednym z mistrzów pędzla, którzy ozdabiali przestrzeń lokalu, był Kazimierz Sichulski. To on wraz z Karolem Fryczem w 1910 r., podczas remontu kawiarni, namalował na ścianie «Sąd Ostateczny», nawiązujący do fresku Michała Anioła z Kaplicy Sykstyńskiej. Różnica polegała na tym, że na malowidle pojawiły się postacie z kabaretu i do tego całkiem nagie.

Przypomnijmy, że był to początek XX wieku. Dopiero po interwencji właściciela przybytku, aby nie gorszyć gromadzącej się publiczności, artyści zgodzili się domalować swoim golasom bieliznę. Innym szczególnym obrazem Sichulskiego, jaki możemy w tym miejscu zobaczyć, to «Kabaret szalony», na którym artysta przedstawił karykatury rozbawionych członków «Zielonego Balonika» sunących w radosnym, unoszącym się nad krakowskim Rynkiem korowodzie.

sichulski 1

Kabaret «Zielonego Balonika», 1908 r. Public domain

Kazimierz Sichulski to jeden z najbardziej znanych malarzy, rysowników i grafików Młodej Polski. Artysta, dzięki swojej fascynacji folklorem, a zwłaszcza huculszczyzną, pozostawił po sobie niezwykle bogatą kolekcję płócien, rysunków i szkiców dokumentujących ten niezwykły obszar kultury.

Swój talent artystyczny rozwijał na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem tak wspaniałych mistrzów jak: Leon Wyczółkowski, Stanisław Wyspiański i Józef Mehoffer. W czasie studiów Sichulski wraz z Fryderykiem Pautschem wybrał się na wycieczkę na Huculszczyznę. Wrócił z niej zakochany po uszy i absolutnie dozgonnie we wszystkim, co z tym regionem było związane.

sichulski 2

Huculska drużka, 1906 r. Public domain

Niebywałą fascynację huculskimi obrzędami, strojem, religijnymi tradycjami można odnaleźć na wielu płótnach malarza. Ponadto utrwalał, jakże piękne, pejzaże oraz martwe natury. Ten wyjątkowy artysta zasłynął także jako znakomity karykaturzysta. Tę formę doprowadził wręcz do perfekcji posługując się wyraźnym, czarnym konturem. Te dowcipne rysunki zachwycały zwięzłą i jednocześnie żartobliwą charakterystyką postaci potraktowanych przez artystę z łagodną uszczypliwością.

Wernisaże tych prac Sichulskiego zawsze przyciągały tłumy. Wystawa wizerunków członków galicyjskiego parlamentu została przyjęta w Wiedniu jako wydarzenie kulturalno-towarzyskie. Osiemdziesiąt karykatur najwybitniejszych ministrów, posłów, dziennikarzy narodowości niemieckiej, polskiej, czeskiej, włoskiej, słoweńskiej i ukraińskiej podziwiały rzesze widzów.

sichulski 3

Karykatura Kornela Makuszyńskiego, 1910 r. Public domain

Styl Kazimierza Sichulskiego, jak na Młodą Polskę przystało, ukształtowała wiedeńska secesja. Łagodne, miękkie, giętkie linie podkreślone plamami nasyconego koloru sprawiają, że patrząc na prace tego artysty odpoczywamy odpływając gdzieś za siedem gór i rzek, aby rozum i serce oddać we władanie bliżej nieokreślonych marzeń.

sichulski 4

Anioł, rok nie znany. Public domain

Gabriela WOŹNIAK-KOWALIK,
nauczycielka skierowana do Łucka i Kowla przez ORPEG

CZYTAJ TAKŻE:

ABC KULTURY POLSKIEJ: WOJCIECH GERSON – CZŁOWIEK RENESANSU

ABC KULTURY POLSKIEJ: MARIA JAREMA – ABSTRAKCJA JEST WOLNOŚCIĄ

ABC KULTURY POLSKIEJ: WILCZY MALARZ

ABC KULTURY POLSKIEJ: EDWARD DWURNIK – MISTRZ SZCZEGÓŁU

ABC KULTURY POLSKIEJ: WIELKANOC NA PŁÓTNACH MISTRZÓW

ABC KULTURY POLSKIEJ: PAPCIO CHMIEL

ABC KULTURY POLSKIEJ: WITOLD PRUSZKOWSKI – SPÓŹNIONY ROMANTYK POLSKIEGO MALARSTWA

ABC KULTURY POLSKIEJ: ŚWIĄTECZNE OBRAZY

ABC KULTURY POLSKIEJ: TRZY RAZY NOAKOWSKI

Powiązane publikacje
ABC kultury polskiej: Maj, gitary i «Hej Joe»
Artykuły
Miasta rozpoznajemy dzięki ciekawym zabytkom. Jednak Wrocław ma swoją dodatkową wizytówkę: majowe gitarowe granie, które od ponad dwóch dekad przyciąga tysiące muzyków z Polski i świata.
22 maja 2026
ABC kultury polskiej: Sergiusz Piasecki – pisarz, przemytnik i szpieg
Artykuły
Gdybyśmy chcieli poszukać postaci, której życiorys mógłby konkurować z najlepszymi amerykańskimi filmami sensacyjnymi, to Sergiusz Piasecki byłby świetnym wyborem.
08 maja 2026
ABC kultury polskiej: Jan Brzechwa nie tylko dla dzieci
Artykuły
Jan Brzechwa to postać, która udowadnia, że można być jednocześnie poważnym prawnikiem i niepoważnym mistrzem pióra. Mistrzem tak poważnie niepoważnym, że do dziś dzieci w całej Polsce uczą się jego wierszy szybciej niż tabliczki mnożenia, a dorośli recytują je z podejrzanym błyskiem nostalgii w oku.
20 kwietnia 2026
ABC kultury polskiej: Helena Modrzejewska – Polka, która podbiła Amerykę
Artykuły
Przyszła na świat 12 października 1840 r. w Krakowie. Jako aktorka odniosła sukces, o jakim marzy każdy stający na scenie teatru i przed okiem kamery filmowej – zdobyła Amerykę, jednak nigdy nie zapomniała o swojej Ojczyźnie, do której regularnie wracała przez całe życie.
08 kwietnia 2026
ABC kultury polskiej: Ewa Rossano – harmonia brązu i szkła
Artykuły
Ewa Rossano należy do niezwykle interesujących głosów współczesnej sztuki. Jej liczne rzeźby są opowieścią o sile i kruchości człowieka, trwaniu i przemijaniu. Część jej prac to brąz – symbol wielkiego ciężaru i brzemię dramatycznej historii człowieka, a druga część to szkło – światło i blask wspaniałych jego osiągnięć. Artystka maluje także obrazy oraz robi etiudy filmowe.
13 marca 2026
ABC kultury polskiej: Ludzie gór. Wanda Rutkiewicz i Jerzy Kukuczka
Artykuły
Ludzie gór nie należą wyłącznie do geografii. Do mniejszych i większych wzniesień, które przeciętnego człowieka przyprawiają o zawrót głowy. Przynależą do pewnego sposobu myślenia, do wewnętrznego krajobrazu, w którym granice wyznacza nie mapa, lecz odwaga i strach, upór i zwątpienie, a także samotność.
06 lutego 2026
ABC kultury polskiej: «Wratislavia Cantans» – Wrocław śpiewa od 60 lat!
Artykuły
Festiwal, który powstał w 1966 r., pokazuje nam przez lata, że muzyka jest sztuką spotkania ze sobą tych, którzy grają i śpiewają z tymi, którzy słuchają we wspólnej, przyjaznej i interesującej przestrzeni.
22 stycznia 2026
ABC kultury polskiej: Na świątecznym stole
Artykuły
Historia, tradycja i kultura każdego narodu to także kuchnia i potrawy podawane na świąteczny stół. W Polsce tę prawdę widać szczególnie wyraźnie podczas Wigilii, kiedy to na białym obrusie pojawiają się dania, które, choć nieraz przechodzą subtelne modernizacje lub ulegają dziwnym i nie zawsze przemyślanym przemianom, w swej istocie pozostają nośnikiem pamięci o dawnych czasach, wierzeniach, a nawet o sposobie myślenia naszych przodków.
23 grudnia 2025
ABC kultury polskiej: «Halo, halo, Polskie Radio Warszawa!»
Artykuły
Kto by pomyślał, że Polskie Radio jest z nami już sto lat. Wyobrażam sobie życie bez telewizji, ale bez radia już nie. Towarzyszyło mi zawsze. Należę do tej grupy, która szczególnie była związana z Programem 3 Polskiego Radia, z programem satyrycznym «60 minut na godzinę» emitowanym w latach 1974 – 1981 i z «Listą Przebojów Programu 3» Marka Niedźwieckiego nadawaną od 1982 r. do 2020 r.
12 grudnia 2025